Beeld: Getty Images/Michael Reaves
Sinds de oprichting in 2022 dreef LIV op miljarden uit Saoedi-Arabië. Grote namen als Bryson DeChambeau en Jon Rahm werden met megacontracten losgeweekt bij de gevestigde tours. Maar volgens The Wall Street Journal gaat de geldkraan na dit jaar definitief dicht. Spelers en staf zouden daar later op donderdag over worden geïnformeerd.
Ik heb zelf misschien geen littekens, maar er zijn genoeg mensen binnen onze tour die die wel hebben
De koerswijziging van het PIF past in een bredere strategie: minder prestigeprojecten, meer focus op rendement. LIV, dat volgens verschillende bronnen meer dan 5 miljard dollar kostte zonder zicht op winst, past daar niet langer in.
Ook op bestuurlijk niveau verandert het beeld ingrijpend. Sports Business Journal meldt dat Yasir Al-Rumayyan is teruggetreden als chairman van het LIV-bestuur. Al-Rumayyan was vanaf het eerste uur het gezicht achter de golfambities van Saoedi-Arabië en gold als architect van het LIV-project, dat hij samen met Greg Norman opzette.
LIV Golf zelf probeert ondertussen de regie te houden over het verhaal. In een persverklaring meldt LIV donderdag dat er een nieuwe, onafhankelijke raad van bestuur wordt aangesteld en dat actief wordt gezocht naar externe investeerders.
Volgens LIV past dit in een ‘strategische volgende fase’, waarbij het businessmodel moet evolueren van volledige financiering naar een structuur met meerdere partners. De competitie benadrukt dat de sportieve ambities ongewijzigd blijven, al is het zeer twijfelachtig of het project hiermee nog gered kan worden.
Opvallend is dat binnen LIV zelf al rekening werd gehouden met een rampscenario. GOLF.com citeert LIV CEO Scott O’Neil uit een inmiddels verwijderd tv-interview met een Europese rechtenhouder: “Je bent gefinancierd tot het einde van het seizoen. Daarna moet je als bedrijf keihard werken aan een plan om door te kunnen.”
Voor de spelers is de situatie precair. De weg terug naar de PGA Tour ligt allerminst open. CEO Brian Rolapp was daar deze week duidelijk over: “Er waren regels, en die zijn overtreden. En bij regels hoort verantwoordelijkheid.” Met andere woorden: wie vertrok, kan niet zomaar terugkeren.
Dat sentiment speelt breder binnen de Tour. Rolapp benadrukte dat er binnen de Tour nog altijd wrok leeft: “Ik heb zelf misschien geen littekens, maar er zijn genoeg mensen binnen onze tour die die wel hebben.” De weerstand is dus niet alleen bestuurlijk, maar ook persoonlijk.
Juist voor de grootste namen wordt de puzzel complex. Jon Rahm zit klem tussen meerdere werelden: zijn terugkeer naar de PGA Tour ligt gevoelig, terwijl hij tegelijkertijd verwikkeld is in een discussie met de DP World Tour over zijn speelrechten, wat ook gevolgen kan hebben voor zijn Ryder Cup-toekomst. Een ‘veilige’ route terug naar Europa is daarmee allerminst gegarandeerd.
Het voorbeeld van Brooks Koepka laat zien hoe smal het pad terug is. Hij maakte gebruik van een eenmalige regeling, maar die route is inmiddels gesloten.
Volgens Golf Digest hebben vertegenwoordigers van meerdere LIV-spelers al contact gezocht met de PGA Tour, maar de voorwaarden worden naar verwachting strenger dan in het eerdere terugkeerprogramma. De regeling is gesloten, en spelers worden voortaan individueel beoordeeld – waarbij contractbreuk, deelname aan de rechtszaak en sportieve waarde nadrukkelijk meewegen.
Voor sommigen biedt de DP World Tour nog perspectief; een weg die Patrick Reed eerder dit seizoen al insloeg. Voor anderen dreigt een veel lastiger scenario: vastzitten aan een competitie zonder toekomst, terwijl de deur elders op een kier – of zelfs dicht – staat.
Wat begon als een revolutie in het profgolf, eindigt zo mogelijk in een harde reality check. Zonder de Saoedische miljarden blijft er weinig over van LIV Golf. En voor de spelers die de sprong waagden, geldt een oude wet in de sport: keuzes hebben consequenties.