Voor altijd ‘Mister 59’

De magische grens van zestig slagen breken, Robin Kind deed het exact vijf jaar geleden, als eerste en enige Nederlander. Hoe is het nu met ‘Mister 59’?
Beeld: Golfsupport

Beeld: Golfsupport

Op dinsdagmiddag 11 augustus 2015 stapt Robin Kind een beetje balend de achttiende green af van de Bochumer Golfclub. De dan 23-jarige Nederlandse tourpro heeft op de tweede dag van het Sparkassen Open geschiedenis geschreven met een ronde in 59 slagen. Toch is hij in eerste instantie allesbehalve euforisch. “Toen ik van de green afliep was ik teleurgesteld dat het geen ronde 58 was geworden”, zegt Kind lachend in het clubhuis van Leeuwenbergh, de golfbaan waar hij als tienjarig ventje zijn eerste ballen sloeg en tegenwoordig werkt als golfleraar. “Ik speelde die dag zo ongelooflijk goed, zat helemaal in de flow, ik was er echt van overtuigd dat ik mijn derde slag op hole 18 (par-5) van 79 meter naar de pin ging uitholen voor eagle.” Dat lukte net niet, de perfect geslagen bal van Kind stopte op een centimeter van de hole. Geen eagle, wel de makkelijkst denkbare putt voor birdie en een ronde in 59 slagen.

 

Reacties

 

Nadat Kind zijn scorekaart met zes pars, elf birdies en een eagle had getekend, kwam snel het besef dat hij iets uitzonderlijks had gepresteerd. “Ik werd van alle kanten gefeliciteerd, ook vanuit het buitenland kreeg ik veel reacties. Wat ik het mooiste vond is dat iedereen me aansprak met ‘Mister 59’.” Vijf jaar later gebeurt dat nog steeds regelmatig. “Hier op Leeuwenbergh maar ook op andere banen komen soms mensen naar me toe die zeggen: ‘Jij bent toch die golfer van dat rondje 59?’ Het verbaast me eerlijk gezegd hoeveel mensen ervan weten want het is toch al weer een tijdje geleden.”

 

‘Mister 59’ geeft op Leeuwenbergh les aan golfers die soms ook in 59 slagen rond gaan, maar dan over 9 holes. “Ik vind het mooi om met talenten en de betere spelers te werken, maar ik geniet er ook van als ik beginners en hogere handicappers kan helpen. Het voelt goed als je golfers met een paar simpele aanwijzingen betere ballen kunt laten slaan. Ik probeer golf zo simpel mogelijk te houden en vooral niet te diep in te gaan op de techniek.”

 

Bergafwaarts

 

Ongetwijfeld ook omdat hij zelf in die valkuil is getrapt. Een dag na de 59 tekende Kind in de slotronde van het Sparkassen Open voor 62 slagen, hij won het toernooi van de ProGolfTour met grote overmacht en promoveerde naar de Challenge Tour. Daarna ging het snel en toch ook wel verrassend bergafwaarts met de carrière van de Hagenaar. “Ik heb de fout gemaakt veel te veel te focussen op de techniek. Mijn swing was mijn grote kracht, maar ik kon de verleiding niet weerstaan mijn swing te veranderen in de hoop nóg beter te worden. Ik ben een gevoelsspeler, maar in de zoektocht naar een perfecte swing verloor ik mijn onbevangenheid en werd mijn spel steeds slechter.”

 

Pieken en dalen

 

Volgens Kind is het sleutelen aan zijn swing niet de enige reden dat hij nu niet op de European Tour speelt maar op de lesmat staat. “Ik had genoeg golftalent, honderd procent zeker. Maar ik had niet het totale pakket dat nodig is om het als tourpro te maken. Golf is een sport van pieken en vooral veel dalen, want tenzij je Tiger Woods bent win je maar heel zelden. Je moet ook kunnen genieten van bezig zijn met het proces, toewerken naar succes, maar daar had ik het geduld niet voor. Ik wilde winnen, meteen, en kon heel slecht accepteren als ik keihard trainde en de resultaten daarvan niet onmiddellijk zag.”

Beeld: Golfsupport.nl
Beeld: Golfsupport.nl

Met de mindere prestaties ging het leven van een tourpro ‘Mister 59’ steeds meer tegenstaan. “Golf was mijn hobby, mijn grote passie, spelen op de European Tour een droom. Golf werd werk waar ik op een gegeven moment totaal geen plezier meer aan beleefde. Ik heb nog wel een tijd doorgespeeld, maar vorig jaar na weer een teleurstellend seizoen op de ProGolfTour was het gewoon klaar.”

 

Gelukkiger

 

En dus kan de naam van Robin Kind worden bijgeschreven in de rij van Nederlandse golftalenten die het niet hebben gered als playing pro. Of gaat ‘Mister 59’, inmiddels 28 jaar oud, in de toekomst nog een keer een poging wagen? “Zeg nooit nooit, maar ik kan het me echt niet voorstellen. Sinds ik ben gestopt ben ik veel gelukkiger, heb rust in mijn hoofd, dat wil ik graag zo houden. Ik mis het spelen helemaal niet, heb dit jaar ook nauwelijks een club aangeraakt. Onlangs speelde ik wel negen holes op de Haagsche (waar Richard Kind, zijn oudere broer, pro is) en maakte ik -7. Als ik ontspannen en met plezier golf, kan ik heel laag scoren. Alles wordt anders zodra het echt moet, golf je beroep is. Laat mij maar lekker lesgeven, en andere dingen doen in golf. Ik vind het leuk om jonge talenten bij te staan en mijn ervaringen met ze te delen. En met Reinier Saxton en Wouter de Vries organiseren we met ons bedrijf RWR Golf steeds meer golfdagen voor bedrijven en hun relaties. Ook dan beginnen mensen nog geregeld over mijn rondje 59.”

Scorekaart

 

Kind heeft de scorekaart van zijn historische ronde niet ingelijst, al was het maar omdat hij de scorekaart niet meer in bezit heeft. “Ik heb mijn scorekaart en mijn bal weggegeven aan de starter van de ProGolfTour. Nee, daar heb ik totaal geen spijt van, ik ben vrij nuchter in die dingen. Ik heb wel wat foto’s, maar daarvan valt me vooral op dat ik zo’n dikke kop had. Ik was in die tijd veel te zwaar, woog 97 kilo, nu nog maar tachtig.” Kind heeft als herinnering ook wat filmbeelden, alleen minder dan hij had gehoopt. “Mijn vriendin en mijn moeder liepen die ronde mee langs de fairway. Toen ik na mijn tweede slag op hole 18 naar mijn bal liep, zei ik tegen mijn moeder dat ze mijn derde slag moest filmen. Mijn moeder dacht: het gaat niet om die wedge, maar om de putt voor 59, die film ik wel. Nu heb ik dus alleen een heel kort filmpje van een putt van een centimeter.”

 

-14 en 58...

 

Hopelijk blijft Kind niet de enige Nederlandse golfer die een 59 laat noteren. Zeker is dat hij voor altijd de eerste zal zijn die onder de magische grens van zestig slagen is gedoken. “Fantastisch dat ik die 59 heb weten te maken en natuurlijk ben ik er trots op. Het was ook op een par-72 baan, een -13 dus, dat vind ik extra mooi.” Dan lachend: “Maar -14 en een ronde 58 was nog veel mooier geweest. Het zit me soms nog dwars dat ik die wedge van 79 meter op de achttiende op een centimeter sloeg en niet in de hole.”