Schorre Anne van Dam heeft 'alles gegeven' voor Team Europe: 'Niet gedacht dat ik dit zo leuk zou vinden'

Meteen na de persconferentie op zondagavond spreken we Anne van Dam, die bijna geen stem meer heeft na de overwinning van haar team. "Ik had niet gedacht dat ik dit zo leuk zou vinden. Als vice-captain ben je echt betrokken en kun je ook iets bijdragen aan het team. Ik vind het niet erg om mijn stem door te drukken en onze speelsters aan te moedigen."

Om op dit podium zo goed te spelen, vergt enorme klasse en dat is onwijs mooi om te zien

Ook Mel Reid is zo'n type, terwijl de derde vice-captain Carline Hedwall anders in elkaar zit. "Zij is bijvoorbeeld veel rustiger en zij past beter bij andere speelsters. Dat hebben we goed op elkaar afgestemd. Mijn taak was ook om het publiek achter ons te krijgen. Je hoort het aan mijn stem, ik heb alles gegeven. Een paar speelsters zijn ook mijn beste vriendinnen, dus het was enorm leuk."

Het winnende moment

De winnende putt werd gemaakt door de 22-jarige Lottie Woad. De Engelse vertelde dat ze het niet wist op het moment dat ze boven de bal stond. Van Dam was wel goed op de hoogte. "Als vice-captain ben je constant bezig om up-to-date te zijn. Wij krijgen alle slagen door. Daarom zaten we bij hole 15 toen Carlota Ciganda een putt had om 4&3 te winnen. Ik had heel erg gehoopt dat ze hem had gemaakt, want zij is een van mijn goede vriendinnen. Maar het is voor rookie Lottie Woad ook een fantastisch moment."

Sowieso bezorgden de nieuwelingen Team Europe veel punten. Naast Woad waren dat Nastasia Nadaud, Mimi Rhodes en Julia López Ramírez. "Onze vier rookies hebben heel goed gespeeld", weet de Nederlandse vice-captain, die in 2019 zelf de Solheim Cup speelde. "Ik kijk ernaar uit om ze te blijven volgen. Om op dit podium zo goed te spelen, vergt enorme klasse en dat is onwijs mooi om te zien."

Wijzig je instelling en accepteer marketing cookies om deze inhoud te kunnen bekijken.

Het teamgevoel komt niet vanzelf

Zoals vaker bij teamwedstrijden gaf de teamspirit van de Europeanen misschien wel de doorslag. "Het is een individuele sport, dus het is moeilijk om er echt een team van te maken. De ene Solheim Cup gaat dat makkelijker dan de ander. Ik ben twee keer onderdeel geweest van een heel goed team, maar in voorgaande jaren was het soms ook lastig om iedereen op één lijn te krijgen. Ik ben niet bevriend met alle twaalf speelsters, maar tijdens zo'n week ben je daar niet mee bezig. Maar dat gaat niet vanzelf, dus we hebben goed werk verricht."

Ik heb moeten huilen om de berichtjes die ze voor mij hebben geschreven

Als we vragen naar haar hoogtepunt van de week hoeft ze niet lang na te denken. "Dat was om met de juniors te werken. Ik heb moeten huilen om de berichtjes die ze voor mij hebben geschreven aan het einde van de week. Daarin voel ik heel erg dat ik echt een voorbeeld ben voor die meiden", vertelt ze met emotie in haar stem.

En dan is het tijd om te feesten. "Ik weet niet wie het langst doorgaat, maar ik denk dat sommigen niet zullen stoppen. Ik heb een dochter en maandag gaan we weer naar Amerika. Het wordt zeker een feestje, maar ik doe niet al te gek."