Topgolf

15 jaar na Tigers beroemde chip-in

Tiger Woods heeft in zijn carrière talloze ballen geslagen waar golfliefhebbers van in extase raakten. Als we uit het rijke golfoeuvre van de grootmeester één slag zouden moeten kiezen dan toch die onvoorstelbare chip-in, nu vijftien jaar geleden in de Masters.
‘Oh, wow!! In your life have you seen anything like that?!!’ Verne Lundquist, vermaard golfcommentator voor CBS, schreeuwde dat in zijn microfoon toen de bal van Tiger Woods op hole 16 in de laatste ronde van de Masters 2005 na 1,8 seconden balanceren op de rand van de cup alsnog in de hole viel. Nee, zoiets hadden we in ons hele leven nog nooit gezien. En iets vergelijkbaars gaan we ook niet meer zien, want werkelijk alles klopte aan de iconische chip-in van Tiger. 

De situatie

18 april 2005, de laatste ronde van de Masters. Met nog drie holes te spelen gaat Tiger Woods aan kop (-13) met een slag voorsprong op landgenoot Chris DiMarco, de rest van het veld volgt op minstens zes slagen. Woods of DiMarco gaat het groene jasje veroveren, dat is zeker. Op de par-3 16de hole met de vlag op de bekende zondagse positie aan de linkerkant gaat Tiger met een ijzer-8 in de fout, zijn bal vliegt veel te ver en komt achter de green tot stilstand net voor een centimetershoge graskraag.‘ Dit is extreem lastig, een moeilijkere pitch ga je bijna niet vinden op deze golfbaan’, zegt co-commentator Lanny Wadkins. 

De lichtplek

Het is laat in de middag, de zon die door de pijnbomen prikt zorgt voor een mix van lange schaduwen en licht op de green. ‘Tussen de schaduwen was een stukje licht precies op de plek waar ik de bal wilde laten landen’, zou Woods later zeggen. ‘Ik focuste puur op die lichtplek, ik wist dat mijn bal dan naar rechts richting de hole zou afbuigen, dat was mijn kans.’ 
Een minieme kans, want wat luistert het nauw. Een fractie te ver links en de bal blijft boven liggen, iets te veel rechts of de verkeerde combinatie van snelheid en spin en de bal rolt ver weg van de hole. Op de tv-beelden is duidelijk zichtbaar hoe Woods in de voorbereiding de slag visualiseert, in zijn hoofd schetst het golfgenie de contouren van een meesterwerk. Ook prachtig om te zien: Woods die kort voor hij gaat slaan in opperste concentratie een paar woorden in zichzelf mompelt. Het publiek rond de green van 16 is muisstil, alleen een vogel is hoorbaar. Dan haalt Tiger de trekker over. 

De seconden

‘Here it comes’, zegt commentator Verne Lundquist als de bal precies zoals Woods hoopte de slope pakt en langzaam richting hole begint te rollen. 
Als de bal de hole op een meter is genaderd, beseft Lundquist dat er iets unieks kan gaan gebeuren en roept: ‘Oh, my goodness!’ De Nike-bal lijkt rechtstreeks in de hole te gaan maar besluit op het laatste moment toch anders en blijft op de rand van de cup liggen. De toeschouwers rond de hole gillen, smeken bijkans dat de bal in de hole verdwijnt. Woods kijkt met een blik die hoop en vertwijfeling uitdrukt: hoe kan die bal op de rand blijven hangen?! Gedwongen door de zwaartekracht komt de bal tergend langzaam weer in beweging en tuimelt ‘Oh, wow!!’ zachtjes in de hole. Tussen het moment dat de bal van het clubblad van Woods vertrekt en het in de hole vallen zijn 16,3 seconden verstreken.

De extase

De Masters staat bekend om de roars, het gejuich van de toeschouwers galmt extra hard door de metershoge pijnbomen langs de holes. De roar na de chip-in van Woods is onovertroffen. Toeschouwers zijn in extase, klappen, springen en kijken elkaar aan met een bik van opwinding en ongeloof. Woods schreeuwt het uit: ‘Yes, come on, yes!’ en geeft zijn caddie Steve Williams een high-five. Woods’ sponsor Nike krijgt goud in de schoot geworpen. De swoosh die perfect in beeld verschijnt net voor de bal in de hole verdwijnt, als commercial zou het mooi bedacht zijn, maar dit gebeurt in het echt, in de beslissende fase van de Masters, voor het oog van tientallen miljoenen tv-kijkers over heel de wereld. 

De verliezer

Waar een winnaar is, is ook altijd een verliezer. Waar een held is in een dramatische sportgebeurtenis, is vaak ook een schlemiel. Arme Chris DiMarco, hij stond er bij, keek er naar en moest het lijdzaam ondergaan. Op hole 16 had de Amerikaan een puik ijzer geslagen op een meter of zes van de hole, prima kans op birdie. Met Woods in een nagenoeg kansloze positie achter de green, had DiMarco op de tee van 17 zomaar aan de leiding kunnen staan. Het werd een achterstand van twee slagen met nog maar twee holes te gaan. ‘Ik had zeker niet gedacht dat Tiger die chip zou holen, maar ik hield er wel rekening mee’, vertelde DiMarco later. ‘Het was Tiger Woods tegen wie ik speelde  en je weet dat zulke dingen bij hem kunnen gebeuren.’ 

De epiloog

Door de chip-in die miljoenen keren bekeken is op Youtube, wordt vaak vergeten dat Woods het toernooi nog bijna uit handen gaf. Hij eindigde met twee slordige bogeys en DiMarco chipte op een haar na in voor birdie op hole 18. De twee mannen eindigden op -12, een play-off volgde. Op de eerste extra hole sloeg Woods meteen genadeloos toe met een birdie-putt van een meter of vijf, goed voor een vierde groene jasje. Gelukkig maar, want stel dat Woods niet had gewonnen, dan was die chip-in nog steeds geweldig geweest, maar toch een heel stuk minder legendarisch. Nu klopte werkelijk alles. Als de bal in één keer de hole in was gerold, was het ook een briljante chip geweest, maar die 1,8 seconden twijfel op de rand van de cup zorgde voor extra drama en maakte de ontlading groter. Commentator Verne Lundquist koos precies de juiste woorden op precies de goede momenten. De mengeling van schaduw en licht op de green gaf het toneel iets magisch en het was niet de eerste ronde, maar een cruciale fase in het toernooi. En het betrof Tiger Woods. Een vergelijkbare chip-in van DiMarco of een andere golfer was ook spectaculair geweest, maar als Woods zoiets doet is het toch specialer. Het kon uiteindelijk natuurlijk ook alleen maar Tiger zijn, de golfer die ons zo vaak versteld heeft doen staan. En nooit meer dan met die chip-in, nu precies vijftien jaar geleden in de Masters. 


Lees meer over
Tiger Woods Topgolf