Zo mooi kan teamgolf zijn: GB&I herovert Walker Cup na epische comeback, Ian Poulter betaalt drank voor de hele pub

Het leek allemaal in kannen en kruiken. Van de vijftig Walker Cups - laten we zeggen een soort Ryder Cup voor topamateurs, maar in plaats van Europa neemt Team USA het op tegen een ploeg uit Groot-Brittannië en Ierland - wonnen de Amerikanen er maar liefst veertig.

Aan de Ierse westkust zat nummer 41 eraan te komen. Zeker nadat een clean sweep van de VS er in de foursomes op zondagochtend voor zorgde dat de thuisfavorieten tegen een achterstand van drie punten aankeken. Met negen van de tien beste amateurs op aarde in de gelederen moest het in de afsluitende singles een koud kunstje zijn voor de Amerikanen om dit af te maken… Toch?

Het liep compleet anders op de links van Lahinch. 

Ik dacht: oké, laten we een goede bal slaan. En een goede bal sloeg ik

'Team GB&I' vloog namelijk uit de startblokken in de singles. Stuart Grehan draaide voor de tweede keer in twee dagen een achterstand om tegen nummer 1 van de wereld Preston Stout, waarna ook de drie partijen die volgden naar de thuispartij gingen. Game on, zou je zeggen, maar met veel 'rood' op het leaderboard in de daaropvolgende partijen, moest er nog altijd een hoop gebeuren om de Walker Cup aan deze kant van de Atlantische Oceaan te houden. 

Team GB&I draait het helemaal om

En of er vervolgens een hoop gebeurde in het laatste uur! Drie-putts, korte puttjes die gemist werden en een complete misser met een driver off the deck, allemaal aan Amerikaanse zijde, zetten de deur op een kier voor Groot-Brittannië en Ierland. De thuisspelers wisten vervolgens van overal rond de greens up & down te maken en elke belangrijke putt te holen, waardoor het 12,5 - 12,5 stond en alles afhing van de laatste partij. 
De beslissing viel uiteindelijk toen uitgerekend Josh Hill, met plek 93 de laagst gerankte golfer in deze Walker Cup, op sensationele wijze up & down ging vanuit de bunker op 18 om zijn partij tegen de mondiale nummer 2 Tyler Watts uit het vuur te slepen, en daarmee de Walker Cup te winnen voor zijn team. “The Legend of Lahinch” was geboren.

Wijzig je instelling en accepteer marketing cookies om deze inhoud te kunnen bekijken.

“Dit is werkelijk niet te geloven”, zei de 22-jarige Hill, die op Lahinch de onverwachte held werd. “Ik wist niet of ik een half punt of een heel punt nodig had, dus dat vroeg ik aan de captain (Dean Robertson, red.) toen die bij me kwam staan bij de bunker. Hij zei dat het om een heel punt ging, dus ik dacht: oké, laten we een goede bal slaan. En een goede bal sloeg ik… Het is een enorme eer om deel uit te maken van de geschiedenis van de Walker Cup. Dat ik de laagst geplaatste speler in het hele veld was, kon me eigenlijk ook niet schelen. Ik had het volste vertrouwen in mezelf en denk dat ik mijn waarde deze week wel bewezen heb.”

Vader Poulter betaalt de rekening

Het zou een understatement zijn om te zeggen dat de mannen van Team GB&I na afloop door het dolle heen waren. Tijdens de persconferentie vierden ze hun overwinning met een eigen, luidkeelse versie van Wonderwall (zie hierboven). De fans doken natuurlijk linea recta de pub in, waar Ian Poulter - de vader van Luke Poulter, onderdeel van het winnende team - de gangmaker was en de volgende magische woorden uitsprak: “Open bar, drankjes van mij.”