Topgolf

Darius van Driel wint in Genève

Hij was er al een paar keer dichtbij, maar nu dan eindelijk heeft Darius van Driel zijn overwinning dit seizoen op de Challenge Tour te pakken. En wat voor één. 'Op deze zege heb ik zitten azen', aldus de winnaar van de Rolex Trophy. De 30-jarige Hagenaar zet ook flinke stap richting de European Tour. Landgenoot Daan Huizing deed ook heel goede zaken.
Beeld: Golfsupport

Beeld: Golfsupport

De Rolex Trophy op Golf Club de Genève is een van de belangrijke toernooien van het jaar. Ook een toernooi dat afwijkt van de reguliere events. Het is eigenlijk een 'invitatietoernooi' met slechts de beste veertig spelers van de Challenge Tour Rankings en een prijzenpot van 265.000 euro. Het format was ook anders dan in alle toernooien. De spelers speelden vanaf dag twee niet in een flight met een andere tourspeler, maar samen met drie amateurs in een Pro-Am vorm. 

Rare gewaarwording

Dat was op de slotdag wel een rare gewaarwording voor Van Driel. 'Het is een ongeschreven wet dat je als flightgenoten niet vraagt aan anderen hoe ze ervoor staan in de wedstrijd. Maar deze jongens zeiden steeds 'je speelt wel lekker hè, hoe sta je je in de stand. De ronde duurde ook zo'n zes uur. Best lang. En deze spelers lopen ook gewoon door je lijn op de green heen en vragen je om advies bij een putt', aldus Van Driel met een glimlach. 'Een voordeel is dat je zelf iets meer tijd krijgt voor een slag, een nadeel is dat je niet kunt leren van de slagen van je flightgenoten. Maar dat heeft mij niet geschaad, kan ik achteraf wel zeggen natuurlijk.'

Uit zijn slof

Op vrijdag gaf Van Driel al nadrukkelijk blijk van zijn aanwezigheid in Zwitserland. Dankzij een ronde in 63 slagen (-9) steeg hij met stip naar de top-3, in het gezelschap van Calum Hill, maar wel op vier slagen achterstand van leider Ricardo Santos. Daarachter achtte Daan Huizing zich op één slag van Van Driel ook niet kansloos voor de overwinning. 'Deze baan ligt me. Het is de derde keer dat ik hier speel en ik wist dat ik hier goed zou kunnen scoren. Op deze overwinning zat ik dus te azen. Als het droog is, is dit een moeilijke baan. Maar met zachte greens maakt het niet uit waar ze de pins zetten.'

Laag gescoord

Beide Nederlanders wisten dat een lage score op de slotdag nodig was om nog kans te maken op de overwinning. Op de Challenge Tour wordt namelijk het hele jaar al bijzonder laag gescoord en veel spelers blijken in staat om in de laatste ronde een lage score binnen te brengen. Dat precies gebeurde ook vandaag in Genève, maar Van Driel en Huizing behoorden dit keer ook tot dat groepje. Met name Van Driel schoot uit zijn slof. Na veertien holes had hij zeven birdies en één eagle op de scorekaart staan en géén bogeys. Op dat moment had hij een voorsprong van vier slagen op de naaste belager. Maar in de slotfase kwam de Ier Cormack Sharvin (ronde 64) behoorlijk sterk opzetten. Hij kwam binnen op een score van -22 en zette daarmee Van Driel toch nog onder druk. De Hagenaar liep nog wel tegen een bogey aan op de slotholes maar bleef dit keer de achtervolgers wel voor. 'Er was een rijdend scorebord op de baan, maar pas op 18 zag ik dat er iemand op -22 binnen was. En 18 was een lastige hole. Ik had een putt waar veel spelers voor me op stuk gingen. Ook ik sloeg 'm er doorheen, maar gelukkig maakte ik de returnputt van anderhalve meter voor par wel.'

Aan het einde van de rit hield hij een slag over (-23). De score over (de laatste) 36 holes (-17) was zo mogelijk nog indrukwekkender. 'Het spel is dit seizoen veranderd de afgelopen jaren op de Challenge Tour. Er wordt zo laag gescoord. Er wordt op de tee eerst naar de driver gekeken en als het echt niet kan, dan pakken ze een andere club.'



Onder druk

Van Driel eindigde dit seizoen al drie keer eerder in de top-10 van een toernooi op de Challenge Tour, maar kwam ook een aantal keren in een uitstekende positie om te winnen. Op die momenten leek hij de druk niet aan te kunnen en verspeelde hij die goede uitgangspositie. Hij zelf kon daar ook moeilijk de vinger op leggen. 'Ik heb het voor mijn gevoel nooit weggegooid. Je moet jezelf eerst in de positie spelen om voor de titel te kunnen gaan. Ik heb het mezelf natuurlijk ook afgevraagd en het daar met anderen over gehad. Choke ik, doe ik iets verkeerds? Maar ik kon het zelf ook niet omschrijven. Ik voelde geen spanning op die momenten dat het misging. Ik had het gevoel dat het ook wel deels door pech kwam dat een aantal ballen niet eindigden waar ik ze wilde laten eindigen, terwijl ik vast hield aan mijn gameplan. En dan komen jongens die heel laag gaan er overheen.'

'Mooie stap'

Maar toch bewees Van Driel dit seizoen ook al eens dat hij wel degelijk onder druk kan spelen. In de Belgian Knock-Out - een toernooi van de European Tour nota bene, schopte hij het zelfs tot de finale door in een aantal matchplay-partijen koel af te rekenen met topspelers. In Zwitserland deed hij dat ook op de Challenge Tour. Het was zijn tweede zege in dat circuit. In juli 2018 won hij het Euram Bank Open in Oostenrijk. Dankzij het winnen van de Rolex Trophy schiet Van Driel de top-10 van de Challenge Tour Rankings binnen. Hij won in Genève 35.000 euro. Ook Huizing staat dankzij zijn gedeelde derde plaats in de top-15. De top-15 aan het einde van het seizoen verdient een volledige kaart voor de European Tour. Van Driel: 'Dit is een mooie stap, maar ik ben nog nergens zeker van. Er komen nog wel wat belangrijke toernooien aan, dus moet ik dit zien vast te houden. Ik kan al wel de tickets voor die belangrijke toernooien in China boeken.'

Daarvoor wacht nog de Duinzicht Invitational in Den Haag. Hij is er notabene titelverdediger Op zondag - een dag na zijn glorieuze zege op de Golf Club de Geneve - speelt Van Driel daar ook de Pro-Am. 

In Zwitserland speelden nog twee andere Nederlanders mee. Wil Besseling noteerde ook twee goede laatste ronden en eindigde als gedeeld 15de. Lars van Meijel begon het toernooi sterk maar zakte daarna terug. Hij verlaat Zwitserland met een 38ste plek.




Eindstand

Challenge Tour Rankings






Lees meer over
Topgolf Challenge Tour