Golfreizen
Advertorial Pin High Golftravel
Na een lange rit vanuit Breda en Rotterdam komen we zondagmiddag aan bij Golf & Country Club Hoenshuis. Tot onze eigen verrassing arriveren we een uur eerder dan gepland, wat ons de ruimte geeft om rustig te lunchen voordat we de baan in gaan. De brasserie bevindt zich in een eeuwenoude carré-hoeve waar omheen in 1987 de golfbaan werd aangelegd.
Na de lunch kunnen we direct achter de NGF Competitie starten. Daardoor zit er geen flight voor ons en geen flight achter ons. We hebben de baan praktisch voor onszelf, bestaat er een betere zondagmiddag besteding? Waarom is het eigenlijk zo rustig deze zondagmiddag? We komen tot de conclusie dat wij als Rotterdammers voor het eerst in jaren de Marathon (kijken) hebben gemist en dat wij als sportliefhebbers tot in de diepste vezels ook Parijs-Roubaix in de herhaling moeten terugkijken. “Dat zit natuurlijk iedereen te doen, met vijf schermen voor de buis.”
Dit is net Swilcan Bridge!
Wij zijn lekker buiten en spelen onszelf rozig op het prachtige Hoenshuis. In een glooiend landschap met bosrijke holes en hier en daar prachtige vergezichten over het Zuid-Limburgse heuvelland spelen wij onszelf het weekend uit. Het ‘waterige zonnetje’ maakt het plaatje compleet. Ons spel daarentegen... Gelukkig zijn wij niet zo serieus bezig met onze scores. Wij gaan voor de ervaring.
De slotholes van Golf & Countryclub Hoenshuis zijn 'geroemd én gevreesd', zo staat op de website vermeld. Na de afslag op hole 17 lopen we over een bruggetje die verdomd veel wegheeft van 'Swilcan Bridge' op The Old Course in St. Andrews. Bij het invullen van mijn scorekaart, zie ik dat ik op hole 17 (par 4) en hole 18 (par 3) de meeste punten gescoord. Jammer dat de ronde er al op zit.
Na 18 holes rijden we door naar ons hotel: Hotel Winselerhof by Flow in Landgraaf. Het hotel is gebouwd in een 16e-eeuwse herenboerderij en heeft een charmante binnenplaats met sfeervolle verlichting. Het voelt als een kleine ontsnapping naar het buitenland. Onze kamer - een ruime familiekamer met vide - geeft ons allebei een eigen tweepersoonsbed.
We vallen als twee baby's in slaap
’s Avonds schuiven we aan voor een verfijnd driegangendiner in Restaurant Pirandello. De borden zijn werkelijk kunstwerkjes, om nog niet te spreken over de smaken. Zalig! Het uitzicht vanuit het restaurant met grote raampartijen zien we pas de volgende ochtend bij het ontbijt. Het hotel ligt tussen de wijnvelden. "Als dit straks allemaal in bloei staat, moet het hier nog mooier zijn", concluderen we.
Na het diner duiken we nog even de sportwereld in: we kijken de finale van Parijs-Roubaix terug en volgen ook de ontknoping van de Masters. Althans dat laatste is de bedoeling. We vallen als twee baby's in slaap.
Maandagochtend zijn we vroeg uit de veren voor onze tweede ronde. Maar niet voordat we hebben genoten van het heerlijke ontbijtbuffet in het hotel. Wat is het toch zalig om niet weer braaf yoghurt met granola te nemen (wat er overigens wel staat), maar eens lekker uit de bocht te vliegen met croissantjes, nog een stukje taart, verse broodjes en verse jus d'orange.
Na het uitchecken en het inleveren van de kamersleutel (ja een echte sleutel, geen pasje!) rijden we naar De Zuid Limburgse Golf & Country Club Wittem. Opnieuw worden we hartelijk ontvangen en zelfs voorgelaten door een groep vaste maandagochtendspelers.
Het zijn buizerds, ze geven vliegles aan hun jongen deze periode
De baan in Wittem biedt een heel ander karakter: eerst speel je beschut door de bossen, waarna het landschap zich opent en je wordt beloond met weidse uitzichten. De heuvels maken het spel uitdagend; hoogteverschillen vragen constant om aanpassing in clubkeuze en inschatting. Ons spel? Dat bleef ook glooiend. Mooie slagen werden moeiteloos afgewisseld met missers. Zoals we zelf concluderen: net zo heuvelachtig als het landschap.
Het hoogtepunt van de dag gebeurt op hole 17. Dit heeft niks te maken met de score, maar met de aanwezigheid van de roofvogels die als het ware de green bewaken. "Dit moet een signaal zijn voor een birdie, of een eagle, maar dan moet hij er in één keer in." De enorme vogels vliegen af een aan, maken duikvluchten naar de green en vliegen weer terug naar de boomtoppen.
Een aantal heeft takjes in de snavel en een aantal andere vogels is significant kleiner dan de rest. In het clubhuis vragen we wat voor vogels het zijn. "Buizerds, ze geven vliegles aan hun jongen deze periode. Het is bijna zonde dat je er moet golfen. En wat een geluid hè?" We zijn er nog van onder de indruk.
Hole 18 komt uit voor het clubhuis. Ik sluit de ronde geheel volgens de traditie af in de bunker. Ik heb ze deze twee dagen op iedere hole gedag gezegd. We sluiten de tweedaagse af met een broodje kroket in het clubhuis en op aanraden van de gastheer kunnen we Limburg natuurlijk niet verlaten zonder een stuk rijste-abrikozenvlaai. Met een heerlijke punt cultureel erfgoed achter de kiezen beginnen we aan de terugreis richting de Randstad.
Zuid-Limburg bleek precies wat we nodig hadden: vriendelijk, gastvrij, gastronomisch en ver weg van de drukte.
Deze 1-night break is te boeken via Pin High Golftravel en heeft twee greenfees in het arrangement. Je kunt uit verschillende golfbanen kiezen. Het hotel is ook te boeken voor meer nachten.
Het aanbod van Pin High Golftravel is hier te vinden
