Road to hole-in-one
Road to hole-in-one
Jaarlijks ga ik met mijn competitieteam in maart naar Spanje. Je zou het een trainingskamp kunnen noemen, zeker omdat we behoorlijk fanatiek zijn, maar het is meer een golfvakantie. Soms spelen we veel dezelfde banen en een andere keren willen we meer afwisseling. Nu was besloten om in zeven dagen 180 holes te spelen op negen verschillende banen. Alleen de New Course van Zagaleta stond twee keer op de planning. Toevallig heeft die baan vijf par-3's, dus extra kans op die felbegeerde hole-in-one.
Vanaf het vliegveld van Málaga rijden we meteen naar de eerste golfbaan. Mijn vrienden weten dat ik eindelijk eens een hole-in-one wil maken na achttien jaar, dus we spreken af er elkaar soms aan te herinneren. Ik denk namelijk niet zo vaak aan een hole-in-one op een par 3. Ja, als de bal er in de lucht goed uitziet, schiet het weleens door mijn fout. Deze trip is mijn doel om meer te manifesteren door vóór mijn slag te denken dat de bal in de hole gaat.
Op de eerste par 3 staat de vlag rechts voorop en voordat ik het weet ligt mijn bal links van de green. Ik moet ook toegeven dat ik alweer vergeten was dat ik een hole-in-one wilde/moest maken. Dat verandert op hole 8 van Lauro Golf (hole 26 op de kaart, want we begonnen op 19 en eindigden op 9). Mijn rangefinder geeft 153 meter aan, terwijl de green een stuk lager ligt dan de tee. De wind is flink tegen, dus ik besluit een ijzer-6 te slaan.
Ik begin te praten over een hole-in-one en denk oprecht dat dit weleens mijn moment kan worden
Ik denk aan die hole-in-one en mijn swing is goed. De bal vertrekt een beetje rechts van de vlag en met een mooie draw komt hij terug. Op het hoogste punt denk ik dat dit mijn moment gaat zijn. Echter, de bal vliegt zo'n 15 meter voorbij de vlag. Nog wel op de green, maar de wind had minder invloed dan het hoogteverschil. Het geeft in ieder geval goede moed voor de rest van de week.
Op dag twee spelen we in de ochtend op Cabopino. Het is een prachtige dag en ik sta prima ballen te slaan. Op de tee van hole 15 heb ik een heel goed gevoel na birdies op 12 en 13 en een par op 14. Het is een korte par 3 over water met de vlag voorop. De afstand is 124 meter en opnieuw ligt de tee iets hoger dan de green. Ik besluit een ijzer-9 te pakken, want die hoef ik dan niet zo hard te slaan.
Ik begin te praten over een hole-in-one en denk oprecht dat dit weleens mijn moment kan worden. De swing voelt top, het contact is uitstekend en de bal gaat vanaf het eerste moment recht op de vlag af. "Dit wordt 'm" en "Daar is je hole-in-one" hoor ik, terwijl de bal in de lucht is. Hij landt net voorbij de pin (zie pitchmark), waarna de backspin en de helling ervoor zorgen dat 'ie terugrolt. We beginnen bijna met juichen als de bal bij de hole is. Maar helaas, hij scheert langs de rand en eindigt twee meter onder de hole.
Als klap op de vuurpijl mis ik de birdieputt ook nog. Van bijna hole-in-one naar par.
Blijkbaar helpt het dus als ik aan een hole-in-one denk. Toch moet ik daar nog aan wennen, mede door het feit dat ik meestal niet op de vlag mik. Soms is het gewoonweg beter om links of rechts van de hole te mikken, omdat daar meer ruimte is. Een hole-in-one is heel vet, maar ik wil mij ook niet blind staren.
Ik heb een natuurlijke draw en op hole 2 van Valle Romano staat de vlag linksachterop. Voor mij ideaal om de bal vanaf midden green naar de hole te laten komen. Toch zijn er twee obstakels: de wind komt hard van links en vanaf de tee is moeilijk te zien of je de bal links kan missen vanwege dichte bosjes. Ondanks de wind kies ik ervoor een flinke draw te slaan met mijn ijzer-5. Dat pakt super uit op deze par 3 van 171 meter en ik roep naar de bal: 'Go in'!
Hij luistert niet en de bal eindigt 1,5 meter rechts van de hole. Wel een birdie deze keer, maar ik mag niet die ultieme één op de scorekaart schrijven. Later in de week kom ik nog dichtbij op hole 10 van de Zagaleta New Course en hole 4 van Los Naranjos Golf. Beide ballen eindigen binnen twee meter van de hole. En allebei de keren dacht ik vooraf even aan een hole-in-one. Ik weet nu dus zeker dat ik daar vaker (of zelfs altijd) aan moet denken op een par 3.
Vanaf zondag begint de NGF Competitie. Genoeg kansen op Wouwse Plantage, The Duke, Eindhovensche Golf en Kennemer Golf & Country Club om mijn droom werkelijkheid te laten worden.
Heb jij een tip voor mij waardoor mijn kansen groter worden op een hole-in-one? Stuur dan een mailtje naar stef@golf.nl.
