In aflevering één maken we kennis met de familie Donkers, waar golf vooral een reden is om samen tijd te maken. Dat heeft zelfs een eigen naam gekregen: de DODODO-dag. “Iedere ‘Do’ staat voor een nieuw familielid dat aansluit. Zodra iets een traditie wordt, vind ik het leuk om er een naam aan te hangen”, vertelt opa Cees, die zichtbaar trots aan tafel zit met zijn gevolg.
Ga je op die details letten, dan zitten we hier nog wel even
Op een zonovergoten lentedag verzamelen drie generaties Donkers zich bij Golfpark De Haenen. Vijf mannen, drie generaties met één gedeelde hobby. Opa Cees bestelt een cappuccino, kleinzoon Cas een ginger ale. Het zegt genoeg over het verschil in generaties. “Ga je op die details letten, dan zitten we hier nog wel even”, grapt Cees.
Samen sporten begon niet op de golfbaan, maar op het hockeyveld. Daar stonden ze jarenlang samen als spelers, coaches en ouders. Tot Jesse (44) tijdens een zakenreis op Bermuda met golf in aanraking kwam. “Ik ben hier aan tafel wel de schuldige dat iedereen golft denk ik. Ik vond het meteen leuk en dacht: dit is ook wel iets voor jullie.”
En zo geschiedde. Broer Joram (46) kreeg een beginnerscursus cadeau van zijn vrouw, en samen met Jesse gaf Joram later ook hun vader het 'beste cadeau ooit'. “Het was een tweedaagse cursus op een knollenveld bij een boer ergens, niet eens op een echte golfbaan, maar hartstikke gezellig”, herinnert Cees zich.
Wie kan nou zeggen dat hij gaat golfen en kamperen met zijn kleinzoon?
Cas (19, fotocollage onder) rolde er als vanzelf in mee. Inmiddels is hij negentien en studeert Geografie, Planologie en Milieu aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Golf moet hij combineren met een druk studentenleven. “Ik speel niet zo vaak als mijn vader en opa”, vertelt hij. “Met studie en voetbal ben ik al best druk. En ik ben eerlijk: met slecht weer blijf ik liever binnen, ben echt een mooiweergolfer.”
Toch zit het fanatisme er wel degelijk in. “Het zou natuurlijk wel leuk zijn om mijn vader voorbij te gaan”, vertelt hij met een glimlach. “Papa is nu al een beetje jaloers op mijn lengte en het putten.” De ambitie van Cas ligt vooral bij zichzelf verbeteren. “Ik wil wel richting een single handicap. Dat lijkt me gewoon mooi om te hebben.”
De jongste aan tafel, Boaz (11, liggend op de foto onder), kijkt nog met heel andere ogen naar het golfen. Voor hem draait het vooral om plezier. “Ik ga graag bij mijn neef Cas logeren en dan gaan we vaak samen ballen slaan.” Boaz zit nu op voetbal, maar wil misschien ook wel golflessen nemen. “Ik vind het ook heel leuk, en als ik dan ook mijn handicap heb, kan ik mee en dan wordt het de DODODODO-dag.” Op de vraag wie de mooiste swing heeft, wijzen overigens wel alle vingers naar de jongste van het stel. “Ik denk dat ik wel de mooiste swing heb ja, ik ben nog het meest soepel van iedereen”, zegt hij zelf overtuigend.
De allermooiste herinneringen vindt de familie iets verder van huis. “We speelden op Club de Golf d'Étretat en bij Omaha Beach”, vertelt Cees over het uitstapje met zijn twee zoons naar Normandië. Al kan er ook een grote strik om het avontuur met zijn oudste kleinzoon Cas. Met z'n tweeën sliepen ze in de KIP Kompakt caravan en speelden samen op Domburg, vlak na storm Floris. “Maar het extreme weer kon de pret niet drukken hoor, wie kan nou zeggen dat hij gaat golfen en kamperen met zijn kleinzoon? Ik ken er maar weinig.”
Thuis legt Cees die momenten vast in jaarlijkse fotoboeken. Golf neemt een vaste plek in. “Zo ziet de rest van de familie ook hoe leuk we het hebben”, vertelt hij. Zijn vrouw, schoondochters en kleindochters golfen (nog) niet. “Nee die hebben ook prachtige hobby’s, hockeyen en paardrijden. Daar genieten we ook ontzettend van met elkaar.”
Het is gezellig aan tafel, maar het wordt ook hoog tijd dat opa Cees, Joram en Cas zich naar de eerste tee gaan begeven. Al bij de eerste afslag wordt het fanatisme duidelijk: hoe ver is het voorbij het net van de drivingrange? ‘Zo’n 230 meter’, wordt er geschat. Een uitdaging die Cas niet uit de weg gaat. De drie generaties liggen in perfecte positie voor de dogleg naar links.
Dit typeert de familie Donkers: er wordt gelachen, geplaagd, uitgedaagd en fanatiek gespeeld. Ongevraagd advies proberen ze te beperken. “Daar word je helemaal gek van”, klinkt het. “Het is een dunne scheidslijn tussen helpen en je gewoon irritant bemoeien met de ander, maar in ons fanatisme kunnen we er soms ook gewoon niet omheen.” Ze zijn vertrokken, drie van de vijf DO’s.
Misschien moeten we mama ook maar eens meenemen
Boaz gaat met vader Jesse nog even naar de drivingrange terwijl de anderen negen holes spelen. Na afloop zitten ze vastberaden in het clubhuis. “We hebben net wel afgesproken dat we eens gaan kijken naar golflessen. Je ziet gewoon dat hij gefocust en ontspannen is. Hij vindt het echt leuk”, vertelt Jesse. En waarom dan niet meteen de rest van het gezin meenemen? “Misschien moeten we mama ook maar eens meenemen”, zegt Boaz er achteraan.
Wie weet? Over een jaar is de DODODODO-dag ineens een DODODODODO-dag. Opa Cees hoopt in ieder geval dat deze tradities blijven bestaan. “Dan is mijn opvoeding geslaagd, of nou ja, dat is misschien al zo.”
Wil jij de lezers van GOLF.NL ook laten meegenieten van de anekdotes van jouw familie? Stuur dan een e-mail naar eefje.kievits@ngf.nl en omschrijf daarin de generaties (liefst drie) en misschien alvast een anekdote. Vergeet je telefoonnummer niet, dan nemen we contact met je op.
