Tranen in Toronto: Bud Cauley wint na horror-crash en jarenlang blessureleed eindelijk op de PGA Tour

“Don’t stop running.” Die woorden die hij op jonge leeftijd meekreeg van zijn vader, werden de laatste jaren een soort lijfspreuk voor Bud Cauley. Ze boden de inmiddels 36-jarige golfer uit Florida houvast gedurende een aantal ongelofelijk zware jaren, en gidsten hem afgelopen zondag in Toronto naar die bevrijdende eerste zege op de PGA Tour. 

Groot talent

Dat het zolang zou duren, hadden aanvankelijk maar weinig mensen gedacht. Cauley stond namelijk te boek als een groot talent. Hij speelde in 2006 al Junior Ryder Cup en was in 2009 onderdeel van het Amerikaanse team in de Walker Cup, samen met onder anderen Rickie Fowler en majorkampioen Brian Harman. 

Cauley werd in 2011 professional, maar won tot zondag dus nog nooit op het hoogste niveau. In Toronto kende hij een paar gelukjes, maar die waren hem wel gegund na alle pech die hij de laatste jaren al te verduren kreeg. Toen het dan eindelijk zover was, hield Cauley het niet droog. “Toen ik na die voorlaatste putt mijn vrouw en twee kinderen zag staan, schoot ik vol. Ik probeerde naar de grond te kijken, maar kon niets meer zien. Voor die tap-in moest ik de tranen uit mijn ogen vegen.”

Auto-ongeluk wordt Cauley bijna fataal

Waar die emoties dan precies vandaan kwamen? Voor dat verhaal moeten we terug naar juni 2018. Na het missen van de cut in The Memorial was Cauley samen met drie anderen op weg naar huis, toen de auto waarin ze zaten van de weg schoot en in een voortuin belandde. Het resultaat voor bijrijder Cauley: zes gebroken ribben, een gebroken been, een hersenschudding én een klaplong. “Ik heb geluk dat ik nog leef”, zei hij destijds zelf.

In onderstaande mini-documentaire vertelt Cauley openhartig over zijn lange weg terug:

Wijzig je instelling en accepteer marketing cookies om deze video te kunnen bekijken.

Cauley keerde hetzelfde jaar nog terug op de PGA Tour - overigens ook nog vrij verdienstelijk - maar in september 2020 traden er toch weer complicaties op toen hij tijdens het trainen een sterke pijn voelde. Zijn ribben waren nooit volledig hersteld en een half jaar later moest hij opnieuw onder het mes. De platen die in eerste instantie in zijn borst waren gezet, dienden nu weer te worden verwijderd. Ook dit ging echter niet vanzelf. Nóg een operatie en een lange herstelperiode volgden, voordat Cauley uiteindelijk pas weer in 2024 zijn eerste toernooi speelde.

Op de momenten dat ik de hoop verloor, was zij de positieve stem die me zei dat ik zou terugkeren

Enkele maanden na de crash die hem bijna fataal werd, ontmoette Cauley zijn latere echtgenote Kristi McDonald. Een jaar later ging hij met kerst op één knie en de twee trouwden in 2021, overigens met beste vriend Justin Thomas als getuige. “Dit was me allemaal niet gelukt zonder Kristi. Drie jaar is lang… Op de momenten dat ik de hoop verloor, was zij de positieve stem die me verzekerde dat ik zou terugkeren. Het overkwam mij, maar zij maakte het net zo zwaar mee als ik”, aldus Cauley. Het echtpaar heeft twee zoons, Cooper en Miles, die er zondag ook allebei bij waren in Toronto.

Ben Hogan Award

Nog altijd gesterkt door het mantra van zijn vader, pakte Cauley vorig jaar definitief zijn tourkaart terug met een T6 in The Players. Nog drie top 10-noteringen leverden hem uiteindelijk de 47ste plek op in de FedExCup. 

Zijn inspirerende verhaal bleef bovendien niet onopgemerkt, want eerder dit jaar ontving Cauley nog de Ben Hogan Award. Dit is een onderscheiding die sinds 1954 wordt uitgereikt aan personen die zich niet laten afremmen door een handicap of serieuze ziekte, en zich blijven inzetten in en voor de golfsport. De les die we allemaal kunnen meenemen: nooit stoppen met rennen.