Interview
Interview
Mette Hageman over vrouwengolf, de Solheim Cup als showcase en de rare opmerkingen over haar uiterlijk
Beeld: GOLF.NL
Een leven zonder golf, Mette Hageman kan het zich niet voorstellen. “Ik word in september zestig, daarna zie ik mezelf nog zeker tien jaar lesgeven”, zegt ze in het clubhuis van de Rijswijkse Golf waar Hageman net een clinic aan beginners heeft gegeven. “Ik sloeg mijn eerste golfbal toen ik twaalf was en ik vind het spelletje nog steeds geweldig. Ik geniet van zelf een rondje spelen en van lesgeven, mensen enthousiast maken voor golf.”
Als speelster was Hageman succesvol op de Ladies European Tour maar een toernooi winnen lukte net niet. Haar beste prestatie is een tweede plaats in het Italiaans Open in 1999. “Op de laatste hole had ik een putt van ongeveer twee meter om in een play-off te komen met Samantha Head”, zegt Hageman. “Door de adrenaline sloeg ik die putt iets te hard en de bal lipte de hole uit.”
In totaal speelde Hageman veertien jaar op de Tour. “In die tijd waren er weinig toernooien en het prijzengeld was erg laag, zeker als je het vergeleek met de mannen. Als speelsters vormden we een heel hechte groep om de Tour draaiende te houden.”
De Ladies European Tour is flink gegroeid, maar Hageman die van 2001 t/m 2004 voorzitter was van het circuit, vindt het verschil tussen de mannen en de vrouwen ook nu nog teleurstellend groot. “Ten opzichte van twintig jaar terug is het voor de vrouwen wel een stuk beter, maar als je kijkt naar prijzengelden, sponsormogelijkheden en zichtbaarheid is het verschil verhoudingsgewijs niet verbeterd.”
Als het over vrouwengolf gaat, trappen mannen bewust of onbewust op de rem
Meer vrouwen op de hoogste posities bij sportorganisaties, dat kan volgens Hageman helpen. “In de top van het bedrijfsleven zie je gelukkig steeds meer vrouwen. Bij sportorganisaties is dat veel minder, zeker ook in golf. Als het over vrouwengolf gaat, trappen die mannen bewust of onbewust misschien toch op de rem.”
In september komt de Solheim Cup, het grootste event in vrouwengolf naar Bernardus Golf. Hageman verheugt zich er enorm op. “Ik heb samen met een vriendin een chaletje gehuurd op een camping elf kilometer van Bernardus. We gaan lekker op de fiets alle dagen, ook naar de openingsceremonie.”
Hageman bezocht meerdere Solheim Cups, in Europa en in Amerika. “Mijn eerste was in 1996 in Wales, toen was het nog een vrij kleinschalig evenement. Geweldig om te zien hoe de Solheim Cup de jaren daarna is gegroeid. De sfeer tijdens het toernooi en de waanzinnig hoge kwaliteit van het golf, de Solheim Cup is echt dé showcase voor het vrouwengolf geworden.”
En daar moet je absoluut bij zijn vindt Hageman. “Veel golfers beseffen volgens mij niet hoe bijzonder het is dat de Solheim Cup naar Nederland komt. Ik vraag af en toe aan leerlingen of ze van plan zijn naar de Solheim Cup te gaan en dan hoor ik toch heel vaak nee. Of ze weten niets eens wat het toernooi inhoudt, hebben geen idee dat het een unieke kans is om de absolute wereldtop aan het werk te zien."
Hageman wil wel een oproepje doen om vooral meer vrouwelijke toeschouwers naar de Solheim Cup te krijgen. ”Je hebt die campagne je bent een rund als je met vuurwerk stunt. In mijn ogen ben je als golfer ook een rund als je niet naar de Solheim Cup komt. Dat rijmt niet lekker dus daar moeten creatieve mensen maar een mooiere woordspeling voor bedenken.”
Net als de NGF hoopt Hageman dat de Solheim Cup het vrouwengolf in Nederland een flinke boost gaat geven. “Toen ik een kleine vijftig jaar terug met golf begon, speelden er meer vrouwen dan mannen. Dat kwam ook omdat er in die tijd veel minder tweeverdieners waren, meer vrouwen werken nu, zijn onafhankelijker, dat is natuurlijk positief. Maar de verhouding vrouwen-mannen in het Nederlandse golf is nu iets van 32% vrouwen. Dat percentage mag wat mij betreft wel een stuk hoger.”
Vrouwen houden vaak in, slaan niet voluit, ik denk dan gas erop dames!
Hageman ziet dat vrouwen doorgaans behoudender spelen, minder vrijuit swingen dan mannen. “Generaliserend kun je wel zeggen dat mannen agressiever golfen, overmoedig en soms ook wel een beetje dom. En als ze naar hun bal zoeken, lopen ze bijna altijd te ver door. Vrouwen zie ik op par-3 holes vaak afslaan met een driver terwijl ik weet dat ze aan een hybride ook genoeg hebben om de green te halen. Ze houden in, slaan niet voluit, ik denk dan niet zo bescheiden dames, gas erop!”
Op Instagram post Hageman regelmatig filmpjes met tips voor haar ruim 9600 golfers. “Daar ben ik mee begonnen om wat meer zichtbaarheid te krijgen, het is wel handig als golfers weten dat ze lessen bij mij kunnen boeken hier op Rijswijk of op De Scherpenberg.”
Als Hageman met een leerling werkt aan iets wat ze ook interessant vindt voor haar volgers, plaatst ze daar een filmpje met uitleg over. Daar komen veel positieve reacties op. “Ik probeer het simpel en toch leerzaam te houden. Dat wordt kennelijk gewaardeerd want het aantal volgers is dit jaar ontploft.”
Ze krijgt ook heel wat minder vleiende reacties, over haar lichaamsbouw en haar volgens sommige reageerders bekakte manier van praten. Hageman zegt er niet wakker van te liggen. “Als je actief bent op social media weet je dat je ook een bak kritiek krijgt. Sommige echt heel rare reacties, bijvoorbeeld over mijn uiterlijk, verwijder ik. Op die negatieve energie zit ik niet te wachten, het moet over golf gaan. Als mensen in reacties beweren dat golf geen echte sport is, ga ik met ze in discussie.”
In mijn golflessen ben ik van A naar Beter, niet van pleistertjes plakken
De opmerkingen over haar manier van praten vindt Hageman vooral grappig. “Ik ben een gewoon Arnhems meisje, praat volgens mij niet bekakt zoals sommige mensen hier een paar kilometer verderop in Wassenaar. Ik spreek Algemeen Beschaafd Nederlands, zoals ik het ooit geleerd heb. Dat daar reacties op komen, zegt denk ik vooral iets over de achteruitgang van de Nederlandse taal in onze maatschappij.”
Hageman zegt vrolijk door te gaan met filmpjes plaatsen. En natuurlijk met lesgeven aan golfers van alle niveaus. “Ik ben wel van A naar Beter, niet van pleistertjes plakken. Ik wil met leerlingen gestructureerd ergens naar toe werken. Als voorbeeld gebruik ik vaak mijn broer die optreedt als pianist en ook lesgeeft. Tijdens een pianoles ben je aan het studeren, na de les wil je meer kennis en inzicht hebben dan daarvoor. Zo zie ik golfles ook, samen met een leerling continu zoeken naar verbeteringen.”
