Beeld: Getty Images
De 24-jarige amateur plaatste zich toch wel onverwacht via een van de laatste kwalificatietoernooien voor misschien wel de mooiste major van het jaar; in elk geval de enige in Europa. Dat was al een geweldige prestatie op zich.
Op donderdag merkte Ruiter toch wel dat de entourage, het podium, hem een beetje naar de keel grepen. “Wat toch wel behoorlijk indruk op mij heeft gemaakt, is hoe oncomfortabel ik in de ronde was, hoe zenuwachtig. Dat duurde echt wel een paar holes. Daarnaast had ik een late start en het was aan het einde al behoorlijk donker. Wij en caddies hebben die laatste twee holes best lopen joggen om binnen te komen. Bij de laatste putt kon ik echt de lijn niet meer lezen, zo donker was het al.”
Ruiter had Reinier Saxton aan de tas, die niet alleen deel uitmaakt van de staf van de NGF-selectie waartoe Ruiter behoort, maar zelf in 2008 ook als amateur The Open op Royal Birkdale speelde. Een betere ervaringsdeskundige aan de tas had Ruiter dus niet kunnen vinden.
“We hadden voor de eerste dag een duidelijk plan gemaakt met wat te doen, omdat we zo lang moesten wachten. Daar hebben we ons goed aangehouden", zei Saxton. "Met mijn ervaring zag ik wel aankomen dat Nevill zenuwachtig zou zijn, ook al was hij op de dag zelf heel rustig en is hij dat normaal eigenlijk altijd. Maar het was voor hem best lastig, omdat hij de weken daarvoor zo goed speelde. Tijdens de ronde heb ik geprobeerd om hem in de wedstrijd te houden, open communiceren en positieve dingen benadrukken. Nevill was zelf ook eerlijk over hoe hij zich voelde. Soms kon ik situaties die ik hier meegemaakt met hem delen, om hem meer op zijn gemak te stellen.”
Na de eerste ronde was Ruiter pas tegen middernacht terug op het logeeradres. De volgende ochtend om half acht moesten hij en Saxton al weer naar de baan. Saxton: “Er was dus weinig tijd om te reflecteren en te evalueren. Hij had een goede eerste bal nodig om vertrouwen te krijgen. Hij speelde ook een stuk beter. De rest van de ronde heeft hij wat aanvallender gespeeld. Zo speelt hij graag, maar dat is op deze baan natuurlijk oppassen. Maar hij moest wel om nog zicht te houden op de cut. Een ronde -2 was terecht, al had hij het gevoel dat er misschien wat nog meer had ingezeten.”
Na een eerste ronde in 76 slagen (+6) en een tweede in 68 slagen (-2) kon Ruiter met opgeheven hoofd afscheid nemen van The Open. Hij kwam drie slagen tekort om de cut te halen. Maar de herinnering blijft en is waardevol. “De eagle die ik op hole 5 (par-4) maakte was een kippenvelmomentje. Dat voelde Reinier ook zo. Ik had een goede afslag en een prima putt van zo’n zeven meter. Om dan het publiek uit zijn dak te zien en horen gaan, was heel bijzonder. Een als ik terugkijk op de hele week, dan zijn de grote hoeveelheid mensen die komen kijken en de geweldige atmosfeer die er hangt, waanzinnig geweest. Dat motiveert me enorm voor de toekomst,”, aldus Ruiter, die na dit seizoen de overstap wil maken naar de professionele tour.