Topgolf

Dewi Weber leeft nog op 'dopamine boost' na derde plek in major, maar blijft nuchter: 'Er is vrij weinig veranderd'

De grootste cheque uit haar carrière moet nog op haar rekening worden gestort, maar Dewi Weber is gewoon terug in haar normale ritme. Na haar sensationele derde plaats in het KPMG Women's PGA Championship overheerst niet de euforie, maar de overtuiging dat ze eindelijk heeft gevonden waar ze al jaren naar zocht: spelen zonder angst. "Dat neem ik de rest van mijn leven mee."
Beeld: Getty Images

Beeld: Getty Images

Nog geen 48 uur nadat ze geschiedenis schreef met een derde plaats in het KPMG Women's PGA Championship zit Dewi Weber alweer thuis op de bank. Kop koffie erbij, het gewone leven gaat verder. We bellen haar als ze net wakker is.

"Ik denk dat ik wel een beetje geland ben", zegt ze lachend. "Het is natuurlijk heel leuk wat er is gebeurd, maar het leven verandert niet zoveel. Ik zit gewoon weer thuis op de bank met mijn koffie en een goede dopamine boost."

Regelmatig bracht een goede positie juist extra spanning met zich mee

Op haar bankrekening is de grootste cheque uit haar carrière zelfs nog niet zichtbaar. "Die wordt pas vrijdag overgemaakt". Ook de stortvloed aan internationale aandacht laat Weber grotendeels langs zich heen gaan. "Ik lees die artikelen eigenlijk niet. Ik weet wat er is gebeurd en ik weet wat ik zelf heb gezegd. Je kent me inmiddels een beetje, ik ben vrij nuchter."

Complimenten

Wel is ze super dankbaar voor alle aandacht die dit resultaat oplevert en de leuke reacties die ze krijgt. "Ik kreeg bijvoorbeeld een compliment van Mel Reid (zeven professionele overwinningen, vier Solheim Cups gespeeld en vice-captain van de Solheim Cup op Bernardus dit jaar red.), ze liep als verslaggever mee met mijn flight. Dat vind ik echt gaaf, ik heb altijd naar haar opgekeken."

Dewi Weber
Beeld: Getty Images

Niet het resultaat, maar de manier waaróp

Wat Weber vooral meeneemt uit haar beste week ooit, is niet de derde plaats zelf. "Hoe ik dit heb gedaan, de weg er naartoe, is veel belangrijker dan het resultaat." Daarmee doelt ze op haar mentale spel. "Regelmatig bracht een goede positie extra spanning met zich mee. Dan worden mijn armen zwaar, beginnen mijn handen te trillen en voelt het alsof je geen vloeiende swing meer kunt maken. Ik denk dat iedere golfer dat gevoel kent, ongeacht het niveau."

Ik heb geleerd hoe het voelt om met vrijheid te spelen

In Minnesota gebeurde zondag juist het tegenovergestelde. "Ik heb bijna iedere swing met volledige vrijheid kunnen slaan." Zelfs wanneer een bal volledig afzwaaide, bleef ze opvallend rustig. "Normaal zou ik meteen denken: 'wat gebeurt er nu?' Nu dacht ik: 'oké, die was niet goed. We zoeken de bal en we gaan verder'. Ik wist waarom die misging en dat was voldoende om door te kunnen. Ik heb geleerd hoe het voelt om met vrijheid te spelen. Dat neem ik de rest van mijn leven mee."

Ineens bovenaan

Het meest bijzondere moment van de slotronde kwam na haar fenomenale eagle op hole 7. Lopend naar de volgende tee wierp Weber een blik op het leaderboard om te kijken wie van haar flight als eerste moest afslaan. Daar stond haar naam ineens bovenaan. "Ik was eerlijk gezegd een beetje van slag. Ik had helemaal niet door dat ik zó goed speelde. Door de harde wind dacht ik eigenlijk dat ik gewoon een degelijke ronde aan het spelen was."

Daarna volgden bogeys op holes 8 en 9, maar volgens Weber was dat geen direct gevolg van haar blik op het leaderboard. "De putt op 8 las ik verkeerd en op 9 werd ik afgeleid door een cameraman, ja die volgen me dan ook ineens op de voet. Dat is ook wennen", grapt ze.

Het lukte haar om zich weer terug te brengen naar het moment. "Ik zei tegen mezelf: 'je hoeft niet meer naar het leaderboard te kijken'. Ik heb toch geen invloed op wat er onder mij zou gebeuren, ik moest zo snel mogelijk weer terug naar de focus. En dat is gelukt."

en accepteer marketing cookies om deze inhoud te kunnen bekijken.

Rust door zekerheid

De derde plaats levert Weber niet alleen een enorme sprong op de ranglijsten op (ze steeg maar lieft 128 plaatsen red.), maar minder financiële stress. Samen met haar vrouw Jen verwacht ze in december een zoontje. Dat vooruitzicht zorgde de afgelopen maanden juist voor extra motivatie. "Ik wilde het gewoon voor elkaar krijgen. Je wilt straks je gezin een goed leven kunnen bieden. Het prijzengeld geeft nu rust voor de komende tijd. Ik ga niet ineens businessclass vliegen of in luxe hotels slapen. Ik blijf liever met vrienden in een Airbnb zitten tijdens de toernooien."

Wel verandert haar gevoel over de toekomst. "Een huis kopen voelde eerst héél ver weg. Nu is dat een stuk dichterbij." Misschien gunt ze zichzelf iets tastbaars. "Misschien een mooi horloge wat me herinnert aan mijn prestatie, want natuurlijk ben ik hier megatrots op."

Vrienden

Na afloop van de ronde wachtten haar vrienden (LPGA speelsters Allisen Corpuz die overigens ook goed eindigde, Pauline Roussin-Bouchard en Chiara Tamburlini red.) haar op bij de green en zaten later ook in de perszaal. "Dat betekende ontzettend veel voor me. We zijn zo intens bij elkaar betrokken en kunnen het juist over heel andere zaken hebben dan over golf.  We kijken naar het WK voetbal, koken samen, chillen samen. Het brengt zoveel meer ontspanning dan een leven op het bed van een hotelkamer."

De in de persconferentie beloofde drankjes kwamen er uiteindelijk niet, "de winkels in Minnesota bleken al gesloten te zijn na zes uur 's avonds, maar dat mocht de pret niet drukken, het ging vooral om samen zijn."

Ik had die kleine marge van slagen ook zomaar kunnen uitnutten richting de winst

Ook de mooiste reacties kwamen uit haar directe omgeving. "Vrienden die zeggen dat ze hebben genoten van het kijken, dat betekent veel meer voor mij dan iemand die alleen zegt: 'Gefeliciteerd met je prestatie en de cheque.' Ik heb bekenden in spanning gebracht, ze hebben genoten van mijn spel. Er was zelfs een 'watchparty' op mijn homecourse georganiseerd. Dat vond ik zo gaaf om te zien."

Er zat nog meer in

Zou Weber vooraf hebben getekend voor een derde plaats? "Absoluut! Geen twijfel over mogelijk. Ik had voor de start donderdag echt mijn zorgen over mijn seizoen. Zes gemiste cuts is natuurlijk niet comfortabel", maar de Groningse is ook overtuigd dat ze had kunnen winnen. "Ja, dat denk ik wel. Ik heb wat pech gehad, dus ik had die kleine marge van slagen ook zomaar kunnen uitnutten richting de winst. Ik wist zelf dat ik dit altijd in mij had en dat heb ik nu ook aan mezelf laten zien, dat is het enige wat belangrijk is voor mij."

Volgende doelen?

Deze eindklassering opent veel deuren. Een flinke stijging in de 'Road to CME Globe' om het eindtoernooi te mogen spelen, deelname aan de toernooien op de Asian Swing etc. Een deur blijft voorlopig nog opvallend dicht. Haar grootste doel voor dit jaar is natuurlijk deelname aan de Solheim Cup. "Ik ben geen lid van de Ladies European Tour, dat moet ik ook zijn voor een captain's pick. Ik heb met Anna Nordqvist overlegd wat me te wachten staat en dat is duidelijk, maar knap lastig. Winnen in de komende twee majors of het Scottish Open."