Ries (67) heeft long covid en klampt zich vast aan golf: 'Na 9 holes moet ik minstens een dag bijkomen'

Voor corona was Ries een fanatieke golfer. “Ik had de ambitie om voor een single handicap te gaan”, vertelt hij. “Maar helaas ben ik een van die vele Nederlanders die long covid heeft overgehouden aan die periode.”

Aanvankelijk leek Ries hersteld na zijn coronabesmetting, maar bij een poging om weer te gaan werken ging het snel mis. “Ik werkte in de automatisering bij het UMC Utrecht, veelal via Teams vanuit huis in die periode. Maar na tien minuten praten met collega’s ging gewoon het licht uit.”

Extreme vermoeidheid en hersenmist

De zestiger uit Meteren (West Betuwe) werd overvallen door Post-Exertionele Malaise (PEM), een kernsymptoom van long covid. Oftewel: extreme vermoeidheid, spierpijn en hersenmist na minimale lichamelijke, cognitieve of emotionele inspanning. “Na ons gesprek zal ik ook even moeten bijkomen”, schetst hij treffend.

Werken zat er uiteindelijk niet meer in. “Ik werd jammer genoeg gedwongen om vroegtijdig met pensioen te gaan en moest mijn leven drastisch aanpassen aan de nieuwe situatie.” Feesten en partijen slaat hij meestal over – of hij gaat heel even, samen met zijn vrouw. Externe prikkels trekken kortom een zware wissel op hem, maar golfen is een van de weinige dingen die nog wél kunnen.

Ik speelde een prima ronde met 20 Stablefordpunten. Maar ik was gestegen van 15.3 naar 15.4

“Twee jaar geleden heb ik het weer opgepakt, na een noodgedwongen rustperiode van twee jaar”, zegt Ries, die op zijn vijftigste met de sport begon. “Ik heb altijd veel gesport; voetbal, volleybal, kanoën. Golf kwam op mijn pad nadat ik knieklachten kreeg. Dat bleek nog prima te kunnen.”

8 kilo kwijt door long covid

Zelfs met zijn huidige klachten kan hij nog golfen, al heeft hij naar eigen zeggen zijn ambities wel moeten laten varen. “Ik kwam er al snel achter dat 18 holes voor mij niet meer te doen is. Ik heb het nog met een buggy geprobeerd, maar ook dan bleef de belasting te groot.” Rond hole 10 of 11 was hij volledig uitgeput. “Dat komt ook door mijn fysieke achteruitgang. Ik ben acht kilo verloren door long covid, grotendeels spiermassa.”

Die single handicap gaat er niet meer komen, vreest Ries. “Mijn handicap - 15.4 op dit moment - is met het huidige WHS praktisch niet te verbeteren”, stelt hij. “Ik speelde onlangs een prima ronde en haalde 20 Stablefordpunten. En wat bleek? Ik was gestegen van 15.3 naar 15.4. Hoe bestaat het, dacht ik...” (Wil je meer weten over de werking van het WHS? Lees dan dit artikel.)

Aparte handicap?

Net als Peter Spaan eerder al opperde in deze rubriek, pleit ook Ries voor een aanpassing van het handicapsysteem. “Het zou mooi zijn als er een aparte 9-holeshandicap in het leven zou worden geroepen, naast een 18-holeshandicap. Dat zou enorm motiverend werken voor mij. En ik denk dat veel golfers die vanwege gezondheid of leeftijd geen 18 holes meer kunnen spelen heel blij zouden zijn met een aparte 9-holeshandicapregistratie.”

Ries laat zijn humeur er echter niet door verpesten; hij is allang blij dát hij nog kan golfen. “Gelukkig biedt mijn huidige club, de Batouwe, de leden een 9-holeslidmaatschap aan en daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van. 9 holes is doorgaans voor mij net te doen qua uithoudingsvermogen en concentratie.”

Zweren bij 18 holes is echt zo’n mannending, net als per se willen spelen vanaf geel

Golf is voor hem hoe dan ook veranderd van een sportieve uitdaging naar een manier om in beweging te blijven en buiten te zijn. Hoewel Ries zeer competitief van aard is, en graag nog 18 holes had willen kunnen spelen, snapt hij niets van de halsstarrigheid van golfers die dat als de enige pure vorm zien.

“Dat is echt zo’n mannending. Net als per se willen spelen vanaf geel. Soms zie ik mensen bij ons afslaan vanaf geel die nog niet eens 150 meter halen met de driver. Waarom speel je dan niet vanaf blauw of rood? Dan heb je in elk geval nog een kans om een keer een par te maken... En belangrijker nog: het bevordert de snelheid in de baan.”

Zelf heeft Ries wel een stapje teruggedaan in de baan, van geel naar blauw – mede door het verlies van spierkracht. Wel is hij nog altijd drie keer per week in de baan te vinden, als het even kan. “Op de maandag, woensdag en vrijdag speel ik 9 holes, samen met een aantal vaste speelmaten. Het kost me een hoop energie. Na 9 holes moet ik minstens een dag bijkomen, maar dat heb ik er graag voor over.”

9 versus 18 holes in cijfers Uit de nieuwste cijfers van de NGF (2025) blijkt dat 9 holes inmiddels de norm is voor de meeste qualifying ronden in Nederland. In 2025 was 62,4 procent van alle geregistreerde scores een 9-holesscore, tegenover 37,6 procent 18 holes. Vooral bij niet-wedstrijdronden kiezen golfers massaal voor 9 holes (70,4 procent). Officiële wedstrijden vormen 23,1 procent van alle qualifying scores. Daarbinnen wordt nog altijd vaker 18 holes gespeeld: 64,3 procent van de wedstrijdscores was in 2025 een 18-holesronde. Dat aandeel daalt echter wel al jaren (65,6 procent in 2024, 66,6 in 2023). Opvallend is verder dat vrouwen iets vaker 9 holes spelen dan mannen (65,9 procent tegenover 61,4).

In de volgende aflevering, die op 8 mei verschijnt, verschuift het perspectief weer naar 18 holes. Wil jij je ook in dit debat mengen? Stuur een beknopt betoog (met telefoonnummer) over waarom jij kiest voor 9 of 18 holes naar roy.heethaar@golf.nl en wie weet nemen we contact met je op.

Interviews Fit en Gezond Handicap Senioren