Zeven vrouwelijke greenkeepers die de baan in topconditie brengen tijdens de Solheim Cup: 'De speelsters? Die zou ik zo voorbijlopen'

Tussen die grote internationale groep werkt in september ook een bijzonder Nederlands gezelschap mee onder bezielende leiding van Niall Richardson van Bernardus. Dankzij het NGA-Pro Turf Care (PTC) fonds van de NGA (Nederlandse Greenkeepers Associatie) meldden meerdere vrouwen uit de ‘NGA-Ladies Only-groep’ zich aan als vrijwilliger.

In totaal zijn er 23 vrouwelijke greenkeepers actief tijdens de Solheim Cup, waarvan er 7 zijn gereserveerd voor de Nederlandse dames. Sommigen zijn nog maar kort actief in het vak, anderen hebben al jaren ervaring. De één kijkt uit naar de organisatie achter het toernooi, de ander wil vooral leren van collega's uit binnen- en buitenland. En vrijwel allemaal hebben ze één ding gemeen: ze komen niet voor de sterren.

"Ik zou de speelsters waarschijnlijk zo voorbijlopen", zei één van hen lachend tijdens een Ladies Only-bijeenkomst.

Dat typeert de passie van greenkeepers. Waar de fans straks uitkijken naar de komst van sterren als Nelly Korda en Charley Hull, kijken zij naar de baan; werken met voorzichtigheid op de greens, het systematisch harken van de bunkers en andere details die voor de meeste bezoekers onzichtbaar blijven.

Esther: 'Zo'n kans krijg je niet vaak'

Voor Esther (werkzaam bij Golf Ockenburgh) voelt de Solheim Cup als een unieke kans om een kijkje te nemen achter de schermen van een evenement dat normaal alleen van afstand te bewonderen is. Juist de schaal van het toernooi spreekt haar aan. Niet alleen omdat de wereldtop naar Nederland komt, maar vooral omdat ze wil zien hoe meer dan 80 greenkeepers samenwerken om iedere speeldag opnieuw een perfecte baan af te leveren.

"Je leert altijd iets wanneer je ziet hoe collega's op zo'n niveau werken. Bij Golfclub Ockenburgh doe ik alle werkzaamheden in mijn eentje.”

Binnen de Ladies Only-groep merkt ze hoe inspirerend het is om ervaringen uit te wisselen met andere vrouwen in het vak. Het netwerk groeit, net als de zichtbaarheid van vrouwelijke greenkeepers. "Dat maakt zo'n week alleen maar waardevoller."

Debbie: 'Ik kom echt voor de baan, de speelsters zou ik niet eens herkennen’

De mooiste uitspraak van de middag in april kwam misschien wel van Debbie (werkzaam op de Sallandse). Terwijl de namen van de beste golfsters ter wereld voor veel golffans tot de verbeelding spreken, haalt zij haar schouders op. "Ik zou de speelsters waarschijnlijk voorbijlopen." Ze lacht. "Ik herken ze waarschijnlijk niet eens."

Het klinkt bijna oneerbiedig, maar voor een greenkeeper is het volkomen logisch. “Ik ben vooral onder de indruk van Bernardus. We hebben er vorig jaar mogen spelen tijdens onze NGA-Ladies Only-day en deden voor de gelegenheid een wedstrijdje 'USA-Europa'. (foto bovenaan)”

Jamie: ‘Je leert misschien wel het meest van elkaar’

Voor Jamie (werkzaam voor Oosthoek) draait de Solheim Cup niet alleen om het werken op een topbaan, maar vooral om de mensen die je er ontmoet. Binnen de Ladies Only-groep ziet ze hoe snel ervaringen worden gedeeld en hoe waardevol dat is voor haar ontwikkeling als greenkeeper.

"Je staat straks met greenkeepers uit allerlei landen op de baan. Iedereen doet dingen net even anders en juist daarvan leer je enorm veel."

Binnen de Ladies Only-groep ziet ze bovendien hoe belangrijk het is dat vrouwen elkaar opzoeken in een vak waar ze nog altijd in de minderheid zijn. "Het is gewoon fijn om elkaar te spreken en te begrijpen waar je tegenaan loopt. Dat maakt het werken in dit vak net wat makkelijker en leuker."

Désiree: 'Met elkaar maak je zo'n week'

Voor Désiree (werkzaam op het Rijk van Nunspeet) draait de Solheim Cup vooral om samenwerken. "Je werkt ineens met mensen die allemaal dezelfde passie hebben."

Binnen de Ladies Only-groep merkt ze hoe snel ervaringen gedeeld worden. Nieuwe ideeën, praktische oplossingen of gewoon herkenbare verhalen uit de dagelijkse praktijk. “De uitwisseling maakt de groep zo waardevol. Bij het KLM Open zag ik al hoe groot zo'n operatie is. Alles draait om kwaliteit. Ik ben benieuwd hoe dat tijdens de Solheim Cup gaat."

Karin: 'Je maakt deel uit van iets heel groots'

Karin van Golfbaan Crayestein meldde zich aan zonder precies te weten hoe groot de Solheim Cup eigenlijk was. "Een collega zei direct: 'Dit moet je doen.' Ik wist nauwelijks wat de Solheim Cup was, maar dacht: ik schrijf me gewoon in."

Dat ze uiteindelijk geselecteerd werd, betekende wel dat er thuis het nodige geregeld moest worden. Met twee kinderen van zeven en twaalf jaar is een week van huis niet vanzelfsprekend. "Mijn man zei meteen: 'Dat regelen we wel.' Voor dit soort kansen moet je gewoon gaan."

Nog geen twee jaar geleden maakte Karin een opvallende carrièreswitch. Na tien jaar voor de klas besloot ze haar hart te volgen en greenkeeper te worden. "Ik wilde graag buiten werken. Dat het vak me zó zou grijpen had ik nooit verwacht." Inmiddels volgt ze de opleiding tot greenkeeper en probeert ze alles op te steken wat mogelijk is.

Sharon: 'Misschien krijg je maar één keer zo'n kans'

Waar Karin zich direct aanmeldde, twijfelde Sharon juist. "Mijn eerste gedachte was eigenlijk om het niet te doen." Niet omdat ze geen zin had, maar omdat de omvang van het evenement haar juist afschrikte. Pas nadat ze nog eens persoonlijk werd benaderd, besloot ze zich alsnog aan te melden. "Toen dacht ik: hoe vaak krijg je nou de kans om zoiets mee te maken?"

Opvallend genoeg kijkt Sharon nauwelijks naar professioneel golf. "De sport zelf volg ik eigenlijk niet zo. Ik kijk net als de rest echt meer naar de baan." Dat Bernardus gastheer is van de Solheim Cup maakte voor haar uiteindelijk het verschil.

Anne: 'Ze weten nog niet hoe groot dit echt is'

Waar de meeste vrijwilligers straks hun eerste Solheim Cup beleven, weet Anne precies wat hen te wachten staat. De Deense werkt inmiddels drie jaar bij Bernardus, maar bouwde daarvoor al een indrukwekkend internationaal cv op. Ze werkte mee aan tien toernooien van de DP World Tour, een US Open, een Ryder Cup, een eerdere Solheim Cup in Amerika en stond begin dit jaar nog als vrijwilliger op Torrey Pines in San Diego.

Toch kijkt ook zij uit naar september. "Dit is absoluut het grootste wat Bernardus kan overkomen." Ze begrijpt heel goed waarom de vrouwen uit de Ladies Only-groep zich hebben aangemeld. "Ze komen natuurlijk voor Bernardus en dan vooral voor de ervaring. Je leert hoe een groot toernooi achter de schermen georganiseerd wordt."

Volgens Anne zit de grootste winst niet eens in het onderhoud van de baan. "Dat werk kennen ze al. Maar je ziet overal kleine dingen die je inspireren. En minstens zo belangrijk: je ontmoet greenkeepers uit de hele wereld."

Juist dat internationale netwerk heeft haar eigen carrière gevormd. "Daardoor ben ik op zoveel mooie plekken terechtgekomen." Ze hoopt dan ook dat de Nederlandse vrouwen straks dezelfde ambitie krijgen. "Misschien denken ze na deze week wel: dit wil ik vaker."

Als enige vrouw in het greenkeepersteam van Bernardus kijkt ze bovendien uit naar de komst van alle vrouwelijke collega's. "Normaal ben ik vaak de enige vrouw. Nu zijn we ineens met heel veel." Ze verzekert ook dat haar collega's verslaafd gaan raken aan toernooiweken. "We staan om drie uur 's nachts op. Om vier uur beginnen we op de baan. Een paar uur later stromen de duizenden bezoekers binnen. Dan voel je pas echt wat zo'n evenement betekent. Ook als het misschien 35 graden is buiten zullen ze kippenvel krijgen.”

Solheim Cup Greenkeeping