Top 10 in US Senior Women’s Amateur smaakt naar meer voor Daphne Mulder: ‘Op zo'n baan en met dit niveau heb ik mezelf wel overtroffen’

Mede dankzij het winnen van het International Dutch Open in 2025 en goede resultaten in (inter)nationale wedstrijden plaatste de 54-jarige Mulder zich in juli voor het US Senior Women’s Amateur Championship op Portland Golf Club. “Mijn idee was om daar in 2027 op te gaan focussen. Ik was er nu niet zo mee bezig. Opeens kreeg ik half juli al een uitnodiging voor dit jaar. Toen kreeg ik het benauwd, omdat het al zo snel was”, lacht ze.

Once in a lifetime experience

Mede dankzij vrienden, sponsors en steun van de NGF kon ze naar de Verenigde Staten reizen. “Iedereen zei dat dit een once in a lifetime experience is. En dat was het ook echt. Ik wist van verhalen dat er ProV1-ballen zijn op de drivingrange en dat we een eigen naambordje hebben als we inslaan, maar de rest was boven verwachting. We werden heel warm verwelkomd en helemaal in de watten gelegd.”

Je moest veel break durven spelen, soms helemaal haaks op de vlag, zodat de bal vertraagde. Dat was in het begin heel spannend

Mulder maakte nooit eerder een toernooi mee waar alles zo officieel was. “We kregen kleding, een eigen locker, een fysio en het eten was geweldig geregeld. Ook als je uitgeschakeld was, mocht je overal gebruik van maken. Ook de baan was prachtig; de natuur, de bomen, de lay-out, alles eigenlijk.”

Lastige greens

De grootste zorg voor de speelster van Goyer Golf & Country Club waren de greens. “Er waren veel slopes en ze waren snel met 12,2 op de stimpmeter. Dat kennen wij niet in Nederland. Je moest veel break durven spelen, soms helemaal haaks op de vlag, zodat de bal vertraagde. Soms als je onder de lijn zat, zag je je bal de green afrollen. Dat was in het begin heel spannend. Daar heb ik contact over gehad met NGF-coach Dewi Claire Schreefel. En op de eerste dag van de strokeplay ging het heel goed en stond ik ineens derde met een ronde in 73 slagen (+1).”

Mulder hield dat goede gevoel vast met een 74 op dag 2 en eindigde na 36 holes als derde. Daarmee verbaasde ze zichzelf, want een plek bij de beste 64 was genoeg om door te gaan naar de matchplayfase. “Ik weet hoe het is om goed te spelen in nationale en internationale toernooien, maar dit was een nieuwe ervaring. Op zo'n baan, met dit niveau en op dit soort greens heb ik mezelf wel overtroffen. Het smaakt naar meer en als ik de mogelijkheid krijg en me weer kwalificeer, zou ik absoluut weer willen gaan.”

Bij de laatste 32 versloeg Mulder de Belgische Véronique van Hövell. “We kennen elkaar, maar ik was heel erg gefocust. Ik had ook een goede caddie die lid is van Portland Golf Club, dus ik praatte vooral met haar. Ik wilde maar één ding en dat was winnen. Gelukkig is dat gelukt.”

Tegenstander gediskwalificeerd

In de volgende ronde werd Mulder onderdeel van een bijzondere regelkwestie. “Bij alle internationale wedstrijden krijgen we een caddieboekje waarin je kunt zien waar de slopes zijn en hoe de lijnen lopen op de greens. Dat mag je echter niet gebruiken als je bal op de green ligt. Op hole 7 zag mijn caddie dat de caddie van mijn tegenstander in zijn boekje keek. Vlak voordat hij de green opstapte deed hij het nog een keer en dat zag ik ook. Ik heb dat toen aangegeven bij de referee.”

Hij bleek inderdaad naar de slopes op de green te kijken. Zowel caddie als speelster hadden niet begrepen dat dat niet was toegestaan. “Dat vonden wij gek, want het stond heel vaak aangegeven en eigenlijk kent iedereen die regel”, vertelt Mulder. “De hole werd aan mij toegewezen en na een birdie op 8 was ik 3 up. Daarna verloor ik meerdere holes achter elkaar, maar dat had niks met die regel te maken. Op hole 13 maakte ik een birdie om het momentum weer te draaien en was ik 1 down.”

We hadden beiden tranen in onze ogen en de emotie was best wel hoog

Daarna kwam de hoofdreferee weer polshoogte nemen, want hij wilde het nog even hebben over hole 7. “Zijn vraag was of wij eerder hadden gezien dat caddie of speelster in het boekje keek op het moment dat de bal op de green lag. Wij hadden niks gezien, maar de caddie zei dat hij het ook eerder gedaan had. Er mij toen gevraagd of de referees daar een beslissing over moesten nemen. Daar stemde ik mee in en zij werd vervolgens gediskwalificeerd.”

“Ik voelde mij heel bezwaard om dat te doen, maar het is wel de regel. We hadden beiden tranen in onze ogen en de emotie was best wel hoog. Gelukkig reageerde zij niet boos en begreep ze de beslissing.”

Supporter bij de finale

Op dezelfde dag moest Mulder weer de baan in voor haar achtste finale. Haar tegenstander Maria Olivero bleek daarin te sterk, waardoor de Nederlandse als gedeeld negende eindigde. “Ik maakte een paar kleine foutjes en zij niet. Ik kreeg het niet voor elkaar om het om te draaien. Zij groeide in het toernooi en haalde uiteindelijk de halve finale. Balen, maar de betere speelster won. Al met al was het een veel beter toernooi dan ik had gedacht.”

Ondanks de nederlaag ging Mulder niet meteen naar huis. Ze sliep in een AirBnb samen met de Franse speelsters Amandine Vincent en Benjamine Bouillonnec. Bouillonnec was ook uitgeschakeld, maar Vincent haalde de finale. “We zaten twaalf dagen met elkaar in een huis, dus wij waren er voor haar. Het voelde echt als een team. Helaas verloor ze de finale, maar het was een mooi afsluiting. Ik neem zó ontzettend veel mee uit deze twee weken. Dat zijn dingen waar ik komend jaar mee aan de slag ga.”

Tot slot wil ze meegeven dat je als senior nog veel kunt bereiken. "Ik ben in 2020 weer begonnen met golf nadat ik zestien jaar niet had gespeeld. Eerst was mijn doel handicap 10, toen 2.5 en inmiddels heb ik een plushandicap. Ook in wedstrijden heb ik stappen gezet van kwalificeren voor het Nederlands team, naar bovenin meedoen en nu dit toernooi in de Verenigde Staten. Je kunt nog veel stappen zetten op deze leeftijd. Met de juiste support en steun kunnen er enorm mooie kansen en ervaringen voorbij komen, zoals deze."