Beeld: Roos Vliegen
Toen GOLF.NL Roos Vliegen begin dit jaar sprak, stond ze aan het begin van haar avontuur. De amateur van Noordwijkse Dames 1 gaf zichzelf een seizoen om te ontdekken hoe het leven van een topsporter haar zou bevallen. Ze speelde wedstrijden in binnen- en buitenland, trainde intensief en leefde maandenlang vrijwel volledig voor golf. "Dat was pittiger dan ik dacht en dan heb ik niet eens alleen over mijn conditie, het was vooral eenzaam", zegt de 27-jarige Vliegen die ontdekte dat golf haar houvast gaf na een ingrijpende hartdiagnose in 2020.
Ik heb ontzettend veel behoefte aan structuur
Nu, tien maanden later, trekt ze haar conclusie. "Ik ben vooral opgelucht", zegt Vliegen. "Het speelde al een tijdje. In Spanje had ik het begin dit jaar ontzettend naar mijn zin, maar zodra het seizoen echt begon, merkte ik hoe zwaar het reizen eigenlijk is. Je bent veel alleen. Ik miste mijn vrienden, mijn werk en het leven thuis."
Die conclusie kwam niet doordat haar spel tegenviel. Integendeel. "Ik ben enorm gegroeid in mijn spel en heb grote stappen gezet. Daar ben ik heel trots op. Ik denk ook echt dat er nog veel meer in had gezeten als ik was doorgegaan. Maar van die gedachte kreeg ik geen energie."
Een belangrijk kantelpunt kwam tijdens een toernooi in België deze zomer. Vliegen speelde zich na een sterke openingsronde onverwacht naar voren op het leaderboard. "Mijn eerste gedachte was niet: 'dit wil ik vasthouden'. Ik dacht juist: 'haal me hier weg'. Dat is natuurlijk geen gedachte waarmee je een toernooi gaat winnen."
Ze ontdekte dat de druk van wedstrijdgolf haar minder lag dan ze vooraf had verwacht. "Als je alleen recreatief speelt, heb je geen idee wat wedstrijdgolf met je doet. Elke slag telt, je speelt ergens om, je verwachtingen veranderen. Ik werd beter en daardoor ging ik automatisch ook meer van mezelf verwachten."
Misschien wel de belangrijkste ontdekking ging helemaal niet over golf, maar over haarzelf. "Ik heb geleerd dat ik ontzettend veel behoefte heb aan structuur. Dat had ik nooit zo beseft." Op de spoedeisende hulp werkt ze dan wel onregelmatige diensten, maar die staan maanden van tevoren vast.
Eerste reserve staan? Niks voor mij!
In golf werkt dat heel anders. "Dan hoor je pas een paar dagen van tevoren of je misschien mee mag doen aan een toernooi. Eerste reserve staan bijvoorbeeld in Tsjechië, daar werd ik onrustig van. Niks voor mij! Ik wil gewoon weten waar ik volgende week ben."
Daarnaast bevestigde deze periode haar ook dat ze écht een mensenmens is. "Ik ben het liefst thuis, met de mensen die ik lief heb om me heen. Ik miste veel verjaardagen, bruiloften en etentjes. Op een gegeven moment besefte ik dat ik gewoon een heel burgerlijk leven eigenlijk best lekker vind."
Haar bewondering is nog meer gegroeid voor tourspelers en topamateurs. "Ik heb ongelooflijk veel respect gekregen voor professionals en topamateurs. De discipline en commitment die daarvoor nodig is... je houdt het niet voor mogelijk wat zij er allemaal voor doen en laten. Na een toernooi dacht ik vaak: 'het is wel even goed zo'. Maar als je de top wilt halen, sta je de volgende dag gewoon weer uren op de range, of zelfs nog na je ronde tot de zon ondergaat. Die discipline heb ik simpelweg niet."
Ze zag speelsters urenlang trainen op de puttinggreen, terwijl zij zelf vooral zin had om na de ronde samen iets te gaan eten. "Toen dacht ik: dát vind ik eigenlijk het leukste. Golfen op mooie banen, een wedstrijd spelen en daarna gezellig samen op het terras. Niet de constante druk om beter te móéten worden."
Stoppen met fulltime golf voelt voor Vliegen allerminst als een teleurstelling. "Het resultaat was nooit het belangrijkste. Ik wilde ontdekken wat dit leven met me zou doen en al die vragen zijn beantwoord. Daarom kan ik nu ook met overtuiging zeggen: 'het is goed zo'."
Ik heb er geen seconde spijt van gehad
Ze keert de golfsport bovendien niet de rug toe. Vliegen blijft in de NGF hoofdklasse voor Noordwijk Dames 1 spelen, "volgend jaar willen we wél landskampioen worden!" gaat weer meer werken op de spoedeisende hulp en blijft actief als spreker. Haar boodschap is nog altijd dezelfde als aan het begin van haar avontuur. "Ik hoop dat mensen hun dromen gewoon najagen. Dat is spannend, maar kijk ook eens wat het je kan opleveren. Ik heb er geen seconde spijt van gehad."