Ik heb al 18 holes in de benen als ik in de auto stap richting het oosten van het land. Het is een rit van ruim twee uur omdat ik vanaf de Eindhovensche kom. Daar heb ik in de ochtend NGF Competitie gespeeld, omdat het twee weken eerder werd afgelast. Met negen voetbalwedstrijden - het is de laatste speeldag van de eredivisie - is er gelukkig genoeg vermaak op de radio. Zowel het golf als het voetbal loopt niet af zoals ik wil, dus deze hotelovernachting is een welkome afleiding.
Bij Veluwe Hotel de Beyaerd ontmoet ik collega, kamergenoot en medespeler Julian Milhous. We worden keurig welkom geheten in het hoofdgebouw en lopen via overdekte paden richting het gebouw waar onze kamer is. Zo’n paviljoenhotel geeft mij meteen een vakantiegevoel en daarnaast is de sfeer gemoedelijk en rustgevend. Ideaal om even bij te komen van een drukke week.
Het zegt genoeg dat er even later niets meer op ons bord ligt
De voorbereiding op de 18 holes van de volgende dag begint natuurlijk met het avondeten. We kiezen voor een verschillend voorgerecht: Julian neemt zalmtartaar en ik kies voor carpaccio. Daarna volgt voor allebei kogelbiefstuk. Het zegt genoeg dat er even later niets meer op ons bord ligt. Desondanks gaan we natuurlijk door voor het toetje. Zowel de brownie als de crème brulee is heerlijk, evenals de rode wijn.
Terug op de kamer kijken we de laatste ronde van het PGA Championship. Als Julian al in dromenland is, zie ik Aaron Rai zijn eerste major winnen. Heel snel daarna val ik ook in slaap. We hebben de wekker nodig om wakker te worden, dus de bedden zijn goedgekeurd. Een klein halfuurtje later lopen we de ontbijtzaal binnen en we schieten in de lach. Om 8.45 uur is er niemand aan het ontbijten. Zijn we zo laat of juist heel vroeg? Dit privéontbijt laten we ons in ieder geval niet afnemen.
Op het moment van vertrek zitten er gelukkig meer gasten in de ontbijtzaal. Wij hebben echter geen tijd te verliezen, want om 10.45 uur slaan we af op Het Rijk van Nunspeet. Deze baan is aangelegd in een voormalig productiebos van de mijnen in Zuid-Limburg. Er staan vooral grove dennen, omdat het hout begon te kraken ruim voordat het bezweek. Dat hielp mijnwerkers om ze te waarschuwen voor instortingsgevaar.
De opdracht is duidelijk als je hier gaat spelen: zorg dat je recht bent van de tee
Tot zover de geschiedenisles, want tegenwoordig ligt er een prachtige golfbaan met 27 holes. Er zit veel variatie in de holes en naast de vele bomen zijn zandverstuivingen de eyecatcher van de baan. De opdracht is duidelijk als je hier gaat spelen: zorg dat je recht bent van de tee.
Dat hebben wij de eerste negen (Oost) goed begrepen, want met onze driver en houtjes komen we nauwelijks in de problemen. Naar de green toe hebben we meer moeite. Dat ligt vooral aan onszelf, maar de kleine hoogteverschillen maken het niet makkelijk.
Op de tweede negen (Zuid) spelen we een wedstrijdje van 3 holes. We kiezen voor een stretch met een par 5, een par 3 en een par 4. Hoe dat ons vergaat zie je in onderstaande video.
Met een brede glimlach geven we elkaar een hand nadat de 18 holes erop zitten. We hebben genoten, gelachen en ook best wat goede ballen geslagen. Even lijken we nog een schuilhut te moeten opzoeken, maar gelukkig zijn de weergoden ons goed gezind en blijft het bij een beetje regen.
Ik zeg tijdens de borrel hardop dat ik hier graag nog een keer wil spelen. Omdat de baan echt goed is en omdat ik mezelf wil verbeteren. Dat is voor mij de bevestiging dat de in 1987 geopende golfbaan een geslaagd project is geweest van architect Paul Rolin.
Deze 1-night break is te boeken via Pin High Golftravel en heeft twee greenfees in het arrangement. Het hotel is ook te boeken voor meer nachten.
Het aanbod van Pin High Golftravel is hier te vinden