Artsen zeiden dat ze rustig aan moest doen, Marijke ging golfen: 'Nu loop ik 18 holes met mijn tas op de rug'

Als tiener belandde Marijke maandenlang in het ziekenhuis vanwege problemen aan haar rug. Ze onderging drie operaties, had tijdelijk een verlamd been en kreeg van artsen het advies om de rest van haar leven rustig aan te doen. Niet te veel staan, geen zware dingen tillen.

“Ik was altijd sportief geweest en was goed in bijvoorbeeld hoogspringen en hardlopen, maar daar moest ik mee stoppen. Zwemmen mocht wel”, zegt de zeventigplusser uit Doetinchem. De rugklachten bleven, tot een vriendin haar ruim 25 jaar geleden vroeg om een cursus van tien golflessen te proberen.

En toen overkwam haar wat zoveel beginnende golfers overkomt: “Je slaat een mooie bal en bent verkocht.”

Ze ging dus door met golfen, maar er gebeurde iets wat ze zelf ook niet had verwacht: haar rug werd juist beter. “Eigenlijk heb ik na die tijd bijna geen last meer van mijn rug. Ik denk dat je de boel een beetje soepel houdt en je spieren versterkt.”

‘Je kunt vaak meer dan je denkt’

Een medische verklaring heeft ze er nooit voor gekregen. Marijke vertrouwt vooral op haar eigen ervaring. “Ik weet zelf best goed waar het zit en wat ik wel en niet kan. Als ik een ochtend heb staan spitten in de tuin, ja, dan moet ik dat wel bekopen. Maar weet je wat het is: je kunt vaak meer dan je denkt.”

Marijke is inmiddels 26 jaar lid van Golfclub ’t Zelle in Hengelo (Gld.) en speelt nog altijd het liefst 18 holes. Ze draagt haar tas zelfs op haar rug. “Gaat prima, echt waar.”

En daar wil ze zo lang mogelijk mee blijven doorgaan. Samen met een groep vrouwen van zeventigplus, allemaal fanatiek. Het gezamenlijke doel? “We hebben afgesproken: we gaan door tot de 90 en dan zien we wel. Als 18 holes niet meer lukt, worden we 9-holeslid. En als dat ook niet meer wil, par-3-lid”, zegt ze met een lach.

Stel je je in op 9 holes, dan ben je moe na 9 holes. Stel je je in op 18 holes, dan ben je moe na 18 holes

De discussie over negen of achttien holes begrijpt ze ondertussen wel. Zeker voor jongere golfers, die weinig tijd hebben door werk en gezin, kan negen holes een uitkomst zijn, erkent ze. Zelf kiest Marijke echter zonder twijfel voor 18. “Het houdt me fitter.” Een kwestie van conditie opbouwen, zegt ze. “Stel je je in op 9 holes, dan ben je moe na 9 holes. Stel je je in op 18 holes, dan ben je moe na 18 holes.”

Maar ze vindt het spel ook leuker over een volledige ronde. “Een paar mindere holes hoeft dan niets te betekenen. Dan denk je: ik heb nog zoveel holes te gaan. Dat geeft rust. Maar het kan natuurlijk ook andersom werken, dat het ineens veel minder gaat op de tweede negen. En juist dat maakt het interessant.”

Genieten op ’t Zelle

Voor Marijke is golf meer dan alleen sport. Ze geniet ook van het buiten zijn, de sociale interactie en vooral van de natuur. Op ’t Zelle loopt ze tussen de vogels, zonder trein of verkeer op de achtergrond. “We horen alleen maar vogelgeluiden, fazanten en dat soort dingen in de baan. Echt genieten, die rust.”

Na tientallen jaren golfen is haar conclusie wel duidelijk. “Ik vind het een fantastische sport. En het is gewoon goed voor je. Dat heb ik wel bewezen.”