In het spoor van de nummer één van de wereld: dit leerde Eefje van Nelly Korda tijdens een oefenronde op Bernardus

Bij de afslag van hole 10 - Team USA speelt vandaag de tweede negen van Bernardus - krijg ik al de bevestiging dat het volgen van een oefenronde zéker nut kan hebben voor mijn eigen spel. Een van de vrijwilligers hier op Bernardus vertelt dat ze begin augustus ook vrijwilliger was bij het PIF London Championship. “Toen heb ik Charley Hull gevolgd in haar oefenronde en een dag later ging ik zelf 18 holes spelen. Ik scoorde 45 Stablefordpunten, dus ik was zéker geïnspireerd”, vertelt ze.

Rubberen schijfjes op de green

Aangekomen bij de green van hole 10 krioelt het ineens van de ballen en liggen er een soort bierviltjes op de green. De rubberen schijfjes doen dienst als mikpunten voor de verschillende pinposities.

Als je geen idee hebt dat er een oefenronde wordt gespeeld, snap je er mogelijk weinig van. De bal van Nelly Korda landt midden op de green. En dan loopt ineens Allisen Corpuz naar haar bal. Overigens verklapt dit misschien al een eerste pairing voor de ronde van morgenochtend. Ze hebben in vorige Solheim Cups goed gepresteerd samen.

Korda staat inmiddels in de heide vlak voor de green. Daar wil je niet liggen, maar vanaf daar slaat ze een aantal ballen naar de verschillende schijfjes. Ook die slagen wil ze oefenen. Ik let goed op: waar laat ze de bal landen? Hoe rolt die bal en wat zie ik aan haar gezicht? Ze vertrekt geen spier, lijkt tevreden. Zou ik ook zijn.

Niet zomaar negen holes

De speelsters benaderen de baan alsof alle holes één grote oefenfaciliteit zijn. Iedere green krijgt aandacht vanuit alle hoeken om verschillende lijnen te proberen. Ook de lastige chips rondom de green worden geoefend. Er worden een aantal ballen neergelegd.

De komende dagen wil ik anders naar de wedstrijd kijken

Als ik met vijf ballen oefen met chippen, dan gaat dat ongeveer zo: bal één: "Nou, die raakte ik redelijk." Bal twee: "Oh, die ging iets te hard." Bal drie: "Totáál gemist, die ligt nu in de bunker aan de andere kant van de green." Bal vier: "Nu moet de bal toch in de buurt komen?" En bij bal vijf: "Eindelijk in de buurt van de hole."

Nelly Korda speelt de vijf ballen allemaal binnen een meter van de vlag, maar allemaal met een andere lijn, snelheid en slope. Het gaat er dus niet om of ze één - vanuit ons perspectief - briljante bal slaat. Nee, het gaat om het herhalen van die briljante bal.

Korte routine voor het putten

De komende dagen wil ik anders naar de wedstrijd kijken. Niet alleen naar de bal, maar ook naar wat eraan voorafgaat. Hoe kiest een speelster haar lijn? Waar kijkt ze naar? Welke kant van de green probeert ze te raken? Welke kant van de green of fairway wil ze vermijden? En hoe reageert ze als een bal niet goed is? En hoe zijn haar routines?

Bij Korda valt het mij bijvoorbeeld op hoe kort haar routine bij het putten is. Ze staat een meter of twee achter haar bal, maakt drie korte pendelbewegingen met haar putter terwijl ze haar lijn bekijkt en loopt vervolgens naar haar bal. Putter erachter, voeten iets uit elkaar en gaan. Dat is het.

En dan is er feestnummer Angel Yin

Wat ook opvalt: een oefenronde wordt heel serieus genomen, maar tussen de bedrijven door is er ook ruimte voor ontspanning, een lolletje en gezelligheid. Angel Yin is het feestnummer van deze flight van drie. Ze begroet enthousiast de mensen naast de tee, maakt grapjes en op de tee wordt zelfs gedanst. Gedanst? Ja, er rijdt iemand in een buggy tussen de vier groepen in met een enorme muziekbox. De bordjes met 'silence please' zijn overbodig deze ochtend.

Ook het geven van een putt wordt geoefend. "Je gaf me deze toch?", klinkt er lachend. Een verwijzing naar een eerder Solheim Cup-moment waarbij onduidelijkheid - en zelfs een rel - ontstond over het geven van een hole.

De eerste keer en waarschijnlijk de laatste

Nelly Korda speelt deze week voor het eerst in Nederland. Ik volg haar sinds een aantal jaar op de voet en sinds dit seizoen is de LPGA ook vaak op televisie te zien, maar het is toch een andere ervaring om haar van een paar meter afstand te kunnen zien. Hoe ze haar bal slaat, hoe ontspannen ze is, hoe haar band is met haar caddie Jason McDede en hoe haar routine eruitziet. Ik vind het fantastisch om mee te maken.

Een LPGA-toernooi of major staat voorlopig niet in Nederland op de planning. De kans dat we Korda hier nog eens zien spelen, is daardoor klein. Dus mocht je net als ik vrijdag, zaterdag of zondag nog op Bernardus zijn en Nelly Korda voorbij zien komen: geniet ervan en leer ervan. En ga voorál een dag later 18 holes spelen om 45 punten te sprokkelen. Doe ik deze selfie met Nelly Korda in een lijstje.