'Leading 9'
Interview
De timing had nauwelijks spannender kunnen zijn. Eind 2019 werd de overdracht beklonken: Danique en Fréderique namen het familiebedrijf over van hun ouders en oom en tante. Samen met de vader van Danique, Jan van Eijk, zijn ze sindsdien trotse eigenaren van de golfbaan in Asten-Heusden.
Dat was eigenlijk een soort soft launch
“Je zit dan nog helemaal in die babyfase”, vertelt Fréderique (rechts op de foto). “En dan komt óók nog corona om de hoek kijken. Alles dicht, niemand wist wat er ging gebeuren. We hebben echt wel gedacht: waar zijn we aan begonnen.”
Toch bleek die periode een onverwachte kans. “Achteraf was het een soort soft launch”, zeggen ze. “Alleen voelden we dat toen écht niet zo.” Het was rustig op de baan, dus met het hele team werd groot onderhoud gedaan. “We gingen in een soort lopende afzetting over de fairways. Rechts repareerden we een bordje, links schilderden we een huisje. En dan door naar de volgende holes.”
Het beeld dat daarbij hoort, is er een dat ze zelf nooit meer vergeten. “Onze baby’s lagen op een kleedje, een beetje uit de wind en uit de zon, ergens op de fairway”, zegt Fréderique lachend. “Dat was eigenlijk een heel bijzondere tijd.” Die periode zorgde voor een zachte landing in het ondernemerschap. Geen overvolle agenda’s, maar tijd om te kijken: wat willen we houden zoals het is, wat kan beter, en hoe willen wij het doen?
We hadden het restaurant vol staan met tasjes, het leek net een McDrive
Toen de baan deels stillag en het restaurant helemaal gesloten was, gingen Fréderique en Danique op onderzoek uit. “We keken wat restaurants in de omgeving deden en probeerden dat nog beter te doen”, zegt Danique. “En toen zijn we zelf afhaalmenu’s gaan aanbieden.” En met succes. Buurtbewoners wisten de weg naar Het Woold te vinden voor maaltijden en ontdekten zo ook het restaurant. “We hadden het restaurant vol staan met tasjes,” aldus Danique, “het leek net een McDrive.”
“Dat heeft ons echt geholpen om de horeca bij een ander publiek op de kaart te zetten”, zegt Fréderique. "Als je hier nu op een vrijdagavond binnenloopt zitten er ook meiden van een jaar of twintig met elkaar een hapje te eten, die hebben dan misschien niet gegolft, maar zijn hier wel.”
Het fundament van Golfbaan het Woold blijft gastvrijheid. Iets wat ze deels meenamen van de vorige generatie, maar ook op hun eigen manier invullen. “Aandacht”, zegt Fréderique. “Dat is voor ons de basis. Iemand moet zich gezien voelen, van binnenkomst tot vertrek.”
De overname betekende niet alleen een nieuwe fase, maar ook een andere manier van werken. Waar de vorige generatie vooral op ervaring draaide, zetten Fréderique en Danique in op professionalisering. Danique richt zich op de achterkant: cijfers, processen en digitalisering. “We hebben systemen vernieuwd, meer inzicht gecreëerd voor medewerkers en alles transparanter gemaakt.”
Fréderique staat juist veel op de voorgrond. Ze spreekt gasten, kent leden bij naam en is actief betrokken bij de vereniging. “Dat persoonlijke contact, daar haal ik energie uit.”
Waar Fréderique zichzelf omschrijft als een ‘creatieve kletskous’, is Danique analytischer en rustiger. “Ik word echt bang van Excel”, zegt Fréderique lachend. “En ik niet”, reageert Danique droog. “Fréderique kan zich helemaal vastbijten in de sfeer en beleving en ik zorg dat het financieel klopt.”
Hun samenwerking voelt minder als een zakelijke relatie, maar meer als familie. “We zien elkaar privé eigenlijk te weinig”, zegt Danique. “Maar als we samen zijn, is het altijd goed.”
Het bedrijf ontstond ooit vanuit een simpel idee: een stuk grond, een groeiende sport eind jaren 90 en twee bevriende families die kansen zagen. “Beugelen en kegelen was hier in de regio wel bekend, maar golfen was echt nieuw.” Wat begon als een kleinschalig initiatief, groeide uit tot een volwaardige baan met eigen horeca, leden en een sterk verenigingsleven.
Danique en Fréderique groeiden letterlijk op bij Het Woold. “Wij stonden hier vroeger achter de bar als studenten-bijbaantje”, vertelt Danique. “Het was nooit een bewuste keuze van: ‘Dit ga ik later overnemen.’ Het is eigenlijk een beetje zo gegroeid”, aldus Fréderique.
Die schoolkinderen komen misschien niet morgen terug, maar wel over tien jaar
Dat betekent niet dat alles vanzelf gaat. De overgang van generaties bracht soms spanning met zich mee. “De vorige generatie kijkt natuurlijk mee”, zegt Fréderique “en heeft soms een andere mening. En die respecteren we ook, maar uiteindelijk zijn wij nu verantwoordelijk. Dan moet je ook keuzes durven maken. Tijden zijn veranderd.”
Zo investeerden ze begin 2026 in een nieuwe inrichting van het restaurant, zetten ze in op het aantrekken van jongere doelgroepen en het moderniseren van het aanbod. Dat is zeker niet altijd direct zichtbaar in cijfers, maar wel in de beleving. “Daar plukken we over een paar jaar hopelijk de vruchten van.”
Verjonging is een belangrijk speerpunt. Niet door de oudere golfer uit het oog te verliezen, maar door de deur verder open te zetten. Initiatieven als ‘Club Zondag’ - een laagdrempelige manier om kennis te maken met de sport en de club - passen daar perfect bij. Evenals de samenwerking met de Joost Luiten Foundation, waarbij wekelijks bussen met kinderen van scholen en bso’s naar Het Woold komen voor een reeks golflessen.
“We zijn echt aan het zaaien, zo zie ik het”, zegt Danique. “Die schoolkinderen komen misschien niet morgen terug, maar wel over tien jaar. Of al eerder en dan nemen ze hun ouders mee omdat ze enthousiast thuiskomen.”
Als ze terugdenken aan die eerste maanden van 2020, overheerst trots. “Het was spannend,” zegt Fréderique, “maar het heeft ons ook gevormd.” Danique knikt: “We zijn in het diepe gesprongen. En uiteindelijk heeft die periode ons geholpen om een goede basis te leggen.”
Fotografie: Eefje Bijnen-Kievits en Saskia Bukkems
Kleding: Adidas - via Ellen Slegers - Golfshop Het Woold
