Het charmeoffensief van Lombardije

Tekst en fotografie André Buurman

In heel Italië liggen amper driehonderd golfbanen, waarvan 51 in Lombardije, dat liefst tien miljoen inwoners telt. Niet echt dik bezaaid dus. Waar de golfsport in de meeste Europese landen inmiddels tot ongekende populariteit is gestegen, daar wil het in de laars van Europa nog niet echt vlotten. Niet zo vreemd, want de meeste golfbanen zijn besloten clubs, die ondanks een handjevol leden niet echt zitten te wachten op ‘vreemde snuiters’. Golf in Lombardije is weliswaar niet goedkoop, maar ook weer niet extreem duur. Toch is de sport voor de meeste Italianen kennelijk onbereikbaar en komt het moeilijk los van het imago ‘elitair’.
Het noorden van Italïe, met uitzondering van de bekende meren, komt er qua toerisme vergeleken bij het populaire Toscane, wat bekaaid af. Dus heeft de regio Lombardije onlangs een grootscheeps charmeoffensief gestart, een project waarbij ook een aantal golfbanen uit de directe omtrek betrokken is. En zo gebeurt het dat de ‘al eeuwen’ besloten en vooral chique golfclubs heel voorzichtig en nog een beetje schoorvoetend hun deuren voor de (golf)toerist aan het openzetten zijn. Golfers Magazine nam een kijkje in de keuken van vier golfbanen in Lombardije, te weten Argaza Golfclub, Gardagolf & Countryclub, Golfclub Menaggio e Cadenabbia en Golfclub Varese.

Golfclub Varese

De start van de golfontdekkingsreis door Lombardije begint bij Golfclub Varese in Luvinate, een gehucht van amper 1400 inwoners, dat pal tegen de Zwitserse grens ligt. Het gaat om een van de oudste golfclubs (1897) van Italië, gelegen aan de Via Vittorio Veneto, waar het sinds 1934 is gevestigd. Het clubhuis was ooit een Benedictijnenklooster, dat in de elfde en twaalfde eeuw volgens Lombardijnse Romaanse architectuur werd gebouwd en waar de nonnen tot in de vijftiende eeuw hebben gewoond en vooral gebeden.
Wil je op golfclub Varese niet voor – onaangename – verrassingen komen te staan, dan is het zaak het maximum van veertien clubs in je golftas te stoppen. Varese is nu eenmaal een veeleisende baan, die vanwege de vele doglegs en soms smalle fairways vooral de beginnende golfer snel tot wanhoop kan drijven. Maar ook de lage handicapper kan zijn lol op. Je moet de baan een paar keer gespeeld hebben om in ieder geval in de buurt van je buffer te blijven.
De golfbaan van Varese ligt op 320 meter hoogte en geen hole is hetzelfde. Dat maakt het parcours ook zo gevarieerd. Met 373 meter (330 voor dames) is hole zestien niet alleen de langste par-4, maar tevens de lastigste. Een – uiteraard – dogleg naar links en de smalle fairway maken het zelfs lastig om een par te spelen. Zaak is om op de fairway te blijven. Dat is ook de reden dat veel clubspelers, door schade en schande wijs geworden, hun driver op deze hole liever in hun tas laten. Greenfeespelers zijn volgens voorzitter Antonio Bulgheroni, in het dagelijks leven directeur van Lindt Chocolaterie, van harte welkom, maar kunnen beter het weekeinde mijden vanwege uitgebreide competities en intens clubleven.

Golfclub Menaggio e Cadenabbia

De volgende golfstop heet Menaggio e Cadenabbia en ligt een kleine zeventig kilometer ten noordoosten van Varese, aan de westoever van het beroemde Comomeer. En dat betekent mooie panorama’s vanaf de baan. Het parcours is met 5455 meter (par 70) aan de korte kant, wat echter niet wil zeggen dat je de baan met twee vingers in de neus bespeelt. Sterker nog, Menaggio kan zich tot een ware obsessie ontpoppen als je je niet aan de lokale spelregels houdt. Er zijn golfers, die alleen al bij het horen van de naam ‘Menaggio’ weer volledig in de stress schieten. Of je houdt van de baan, of je haat hem. Dat laatste zullen vooral de hoge handicappers volmondig beamen. Zelfs de smalle fairways van Varese zijn breed vergeleken bij die van hier. Een driver zal deze achttien holes dan ook geen overuren maken. Schaam je niet om voor de houten -3 of -5 dan wel gewoon voor een ijzer te kiezen. Dan maar minder ver. Recht op deze baan is een absolute voorwaarde om niet halverwege al met een uitgeputte voorraad ballen te kampen. Maak van je golfdag geen nachtmerrie gaat zeker op voor Menaggio e Cadenabbia. Ben je de eerste acht holes nog redelijk ongeschonden doorgekomen, dan wacht de verraderlijke schoonheid van hole negen, een par-4, stroke-index 1, van 380 meter (dames dertig meter korter) met de smalste doorkijk die je je maar kunt voorstellen. De monitor op de tee van zowel hole zestien als zeventien is een bijzondere vondst voor ieders veiligheid. Door de blinde afslag heb je geen flauw benul of er nog iemand voor je in je schootsveld loopt. De camera op de fairway registreert echter alles feilloos. Dus eerst kijken voor je afslaat!

Arzaga Golfclub

De par-72 parkbaan van de pas twaalf jaar jonge Arzaga Golfclub heeft enkele eigenschappen die kenmerkend zijn voor de stijl van ontwerper Jack Nicklaus II, de zoon van de Golden Bear. Interessant voor alle type spelers, want op alle achttien tees zie je het begin van de fairway, die in de meeste gevallen lekker breed is waardoor je wel af en toe een afzwaaiertje kunt veroorloven. Je bal vindt je dan ook wel weer terug, tenzij je in de dichtbegroeide natuurlijke flora of in een van vijf kunstmatig aangelegde waterpartijen belandt. Dan is het ‘helaas, pindakaas’. Want het water is bij regenachtig weer behoorlijk troebel. Geen blinde holes en dat is wel zo aantrekkelijk als je teeshot niet altijd even recht is. Alle bunkers zijn greenside en sommige hebben wel wat weg van de beruchte potbunkers op St. Andrews. Naast de achttien holes, par-72 parkbaan, ligt nog een par-36, 9-holeslinksbaan, ontworpen door Gary Player, de ontwerper van veel linkscourses.

Garda Golf & Countryclub

De laatste in de reeks is Garda Golf & Countryclub, gelegen in Soiano del Lago, ten westen van het Gardameer. Een 27-holesbaan over 110 hectare, met drie lussen in de kleuren geel, rood en blauw. Experts beschouwen Garda Golf – de aanleg startte in 1986 – als een van de best gebouwde golfcourses in Italië over de afgelopen tien jaar. Niet voor niets werd er in 1997 en 2006 het Italiaans Open gehouden. Met dank aan de Britse architectenbureaus Cotton, Penninck en Steel & Partners. Door de klassieke bouwstijl – okerkleurig – oogt het clubhuis van Garda Golf uit vervlogen jaren. Binnen kan je bijna de sfeer van de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw proeven. De baan, die in perfecte conditie verkeert, is in principe het hele jaar bespeelbaar. Ook hier een monitor en wel op hole zeven. Deze par -4 is slechts 291 meter lang. Een beetje longhitter kan aardig in de buurt van de green komen.

Passie voor bomen

Golfclub Varese staat in de wijde omgeving bekend om zijn talrijke en vooral verschillende soorten bomen. Met dank aan twee vrouwelijke clubleden met een duidelijke passie voor tuinen. Zij waren het die in de loop der jaren vele – ook uitheemse – bomen op en rond de golfbaan een tweede leven schonken. Het resultaat mag er zijn, want met 2500 verschillende soorten krijgt Varese een typisch, maar wel heel apart karakter. Het onderhoud van de bomen vergt echter veel tijd en vooral geld. Dus bestaat de mogelijkheid sponsor te worden van een of meer bomen, die allemaal keurig geregistreerd en gecatalogiseerd zijn. In de baan herken je ze aan de bordjes met hun Latijnse naam.
 
Golfbibliotheek

Golfclub Menaggio e Cadenabbia is trots op zijn uitgebreide bibliotheek met de grootste collectie golfpublicaties ter wereld. Er zijn 1200 boeken waarvan 480 geregistreerd in een goed bewaarde catalogus. In 1923 is een grote gift aan boeken gedaan door ene Mr. Tait, waaronder ‘How to Play Golf’ van Henry Vardon en ‘The Rules of Golf’ van Norman Locyer. Uiteraard ontbreekt Agatha Cristies ‘Murder on the Links’ niet in de bibliotheek. Uniek is ook de inrichting van het herentoilet. Alles tot handicap 10 is het recht voorbehouden om in het eerste urinoir te plassen. Handicap 11 tot 25 moet het doen met de middelste waterplaats. Urinoir nummer drie, vanaf handicap 25, blijkt het drukst bezocht.

Voor meer informatie;
www.golfclubvarese.com.
www.menaggio.it
arzaga-golf-garda.it
www.garda-golf.com

Ambities genoeg

De naam Chervò zal veel golfers bekend in de oren klinken, ook bij hen die nog nooit afreisden naar de in het noorden van Italië gelegen baan.

In 1982 richten de broers Manfred en Peter Erlacher het merk Chervò op. De eerste jaren richtten ze zich vooral op het ontwikkelen van kleding voor alpinesporten, maar aan het begin van de jaren negentig werd golf aan het pakket toegevoegd. Inmiddels wordt kleding van het merk geëxporteerd naar - en gedragen in - meer dan dertig landen, hoewel Italië de thuisbasis blijft. Peter Erlacher: ‘In Italië hebben we een groot marktpercentage, zo’n vijftig procent, maar omdat de golfmarkt in Italië maar klein is, maakt onze golflijn toch maar vijftien procent uit van onze omzet. Daarom kijken we ook over de grens. Dat hebben we altijd gedaan en zullen we ook altijd blijven doen. We zijn niet alleen het grootste golfkledingmerk in Italië maar ook in Zwitserland, Oostenrijk en Spanje. Daarnaast zijn we het grootste Europese merk in Japan en Korea’, aldus de creatief-directeur van de onderneming die de Russische golfster Maria Verchenova als boegbeeld heeft.
Toch neemt ook het volume in eigen land toe. De opmars van de gebroerders Molinari en het supertalent Matteo Manassero, zorgt ervoor dat het aantal golfers in Italië langzaam toeneemt, maar ook dat het land zich steeds meer als golfbestemming profileert. Oude banen doffen zich op, terwijl ook nieuwe banen en resorts de deuren openen. Zoals Chervò Golf San Vigilio, het luxe resort dat in 2009 werd aangelegd. Niet toevallig verbonden de broers hun naam aan een resort op deze locatie. San Vigilio staat bekend als wintersportplaats dus waar konden de voornaamste lijnen van het merk Chervò nu beter worden samengebracht dan hier?
Drie lussen van negen holes – Benaco, Solferino en San Martino – en een kleinere par-3 executive course bieden de gasten alle ruimte om te golfen. Met op de achtergrond prachtige bergen met besneeuwde toppen, is het goed toeven op de ruim opgezette baan die vanaf de Gold Championship tees maar liefst 6775 meter meet. Wij raden niemand aan om zover naar achteren te gaan, maar het is tekenend voor het ambitieniveau van de werkelijk perfect onderhouden baan en het dito resort. Het kleine hotel – slechts 59 kamers, vier sterren – het resort, het restaurant en de ruime welness, zijn er helemaal op ingericht het de gasten goed naar de zin te maken.