Winterview - Robert-Jan Derksen

‘Het is een beetje dubbel’, zegt Derksen kort voor de jaarwisseling. ‘Ik ben dit jaar niet in de positie geweest om te winnen, ben er met een blessure een tijd uit geweest, had het druk met andere dingen, maar ben toch tot het allerlaatste moment kansrijk voor een plaats in de Race to Dubai slotwedstrijd. Speel je wel je volle schema, dan ben je daar gewoon bij. Dat is dus goed. Maar zoals iedereen weet speel ik niet om ‘mee te doen’. Ik speel om te winnen en daar ben ik niet bij in de buurt geweest dit jaar.’

Als Derksen terugkijkt op het seizoen kan hij gemakkelijk aanwijzen waarom het liep zoals het liep. De routinier zit aan het eind van het jaar dat hij als nummer 79 Europa besloot, niet met vraagtekens.

‘Nee, zeker niet, het is me wel duidelijk hoe het zit. Kijk, de eerste maanden van het jaar zijn sowieso niet echt mijn maanden, Qatar, Dubai, het zijn niet mijn toernooien. Dat klinkt misschien raar omdat ik Dubai natuurlijk gewonnen heb (in 2003, red), maar die baan is totaal veranderd. Hij is nu zo lang en de greens zijn zo hard, dat ik daar niet meer mee kan doen om te winnen. In Azië speel ik over het algemeen wel goed – in India haalde ik ook mijn hoogste klassering van het jaar, al had ik er ondanks die vierde plaats geen kans om te winnen – maar in China en Korea was ik ziek. In Europa speelde ik vervolgens best goed, ik kwam voor mijn gevoel mooi op tijd in vorm, maar toen kwam die blessure die me flink wat tijd koste.’

Bij het verplaatsen van zijn golftas thuis in Nederland , verrekte Derksen een spier die hem niet minder dan vier weken aan de kant hield.

‘Die vier weken eruit was vervelend, maar je mag er nog rustig vier weken bij optellen voor je nadat je fit bent weer een beetje ritme te pakken hebt. Dat kost veel tijd, daar vergissen mensen zich wel in. Voor je het weet ben je maanden verder, maanden waarin je goede zaken had kunnen doen.’

Naast het blessureleed waren er meer zaken die er voor zorgden dat Derksen wel eens beter presteerde. Vooral de opstart van zijn eigen putting academie vergde veel van zijn aandacht.

‘Die academy heeft inderdaad veel energie gekost. Als je zoiets doet, moet je het ook goed doen, en door de druk van de vastgestelde openingsdatum ging er extra veel tijd in zitten. Nu het open is kan ik er met iets meer afstand naar kijken, al blijf ik natuurlijk nauw betrokken. De dagelijkse verantwoordelijkheid ligt niet bij mij, dus nu het open is kan ik me weer meer met mijn eigen spel bezighouden. Had je het anders moeten doen? Ja, misschien, maar dat weet je nooit van te voren. Ik ben ontzettend trots op de academy en heel blij dat ik het gedaan heb. Ik denk dat we iets hebben neergezet dat echt zijn waarde gaat bewijzen. Daar ben ik trots op.’

Net zo blij is Derksen overigens dat het seizoen 2012 alweer bijna aanstaande is.

‘Ik sta zogezegd te trappelen om weer te beginnen. Ik ga de eerste weken van het jaar naar Naples in Florida om daar te trainen op een paar prachtige privébanen en begin het seizoen dan met de dessert swing.’

‘Net als de afgelopen jaren is winnen mijn voornaamste doelstelling. Om te beginnen mezelf daarvoor in positie te spelen. Ik blijf niet eeuwig spelen, maar ik wil nog van alles in mijn carrière. Een van mijn dromen blijft spelen in Amerika, maar dat kan ik alleen proberen als ik hier een zege op zak heb. Ik kan me dit jaar weer focussen op golf en daarmee moet ik mezelf ook weer in positie kunnen spelen voor een overwinning. Het afgelopen jaar lukte dat dan niet; de laatste vijf á zes jaar kwam ik wel altijd in positie. In 2013 wil ik naar Amerika, daarvoor zal ik in 2012 in Europa moeten winnen.’

Lees hier het winterview uit 2010

Lees hier alle winterviews