Willem Maris: zakelijk en betrokken

Willem Maris werd eind 2003 door de Algemene Ledenvergadering zonder hoofdelijke stemming tot President van de NGF gekozen. Voor de meesten in de golfwereld was hij destijds een onbekende, hoewel hij in sportief en bestuurlijk opzicht zijn sporen had verdiend. In tennis.

De op 14 september 1939 geboren Maris behaalde in deze sport in de jaren vijftig en zestig meerdere nationale titels, speelde Wimbledon en Roland Garros en kwam voor Nederland in de Davis Cup uit. Ook in het bedrijfsleven was Maris succesvol. Hij was bijvoorbeeld gedurende tien jaar de topman van het elektronicaconcern ASML.

Voor hij eind 2003 President van de NGF werd, vervulde Willem Maris gedurende twee jaar de functie van vice-president van de KNLTB.

Maris begon overigens in 1965 met golf. Hij werd lid op de Eindhovensche Golf en bracht het tot handicap 11,5.

De overstap naar de NGF was toch wel verrassend, maar Maris keek daar anders tegen aan: ‘Op een gegeven moment heb ik tegen de voorzitter van de tennisbond gezegd dat ik dacht te weinig toegevoegde waarde te hebben. Toen ik door de NGF werd benaderd om voorzitter te worden was mijn eerste reactie “daar moeten we dan wel eerst eens over praten”, want waarom zou ik dan wel toegevoegde waarde voor de golffederatie hebben? Die vraag werd na een aantal gesprekken met “ja” beantwoord.’

Willem Maris zag het als zijn belangrijkste taak om de NGF goed voor de golfers te laten zorgen: ‘Ik wil dat de NGF alle golfers plezier aan hun sport laat beleven.’

In de zes jaar dat Willem Maris de scepter zwaaide, legde hij daarnaast vaak de nadruk op sportiviteit en samenwerking.

‘Het voordeel van golf is dat we goede normen en waarden hebben’, zei hij bij zijn aantreden tegen GOLFjournaal. ‘Het regelboekje begint met een hoofdstuk over etiquette! Dat moet in stand worden gehouden.’

Maris zocht bewust en doelgericht de samenwerking met andere partijen in de golfwereld, zoals de PGA Holland en de vereniging van baaneigenaren, de NVG.

Hij begreep heel goed dat een gezonde groei van golf niet alleen door de NGF kon worden bewerkstelligd en hij bracht zijn visie helder in de praktijk.

‘Nederland is een klein land en het is niet nodig om de ene groep met de andere groep ruzie te laten krijgen. Samenwerking is dus het uitgangspunt als je iets tot stand wil brengen. Overleg is nodig, maar ook uitwisseling van kennis, ervaringen en plannen.’

Tot Willem Maris statutair in het voorjaar van 2008 aftrad, slaagde hij erin om veel van zijn ideeën in ieder geval op de rit te zetten. De samenwerking met de andere stakeholders is beter, met het zero tolerance is een einde gemaakt aan het begin van ongewenst gedrag tijdens nationale wedstrijden.

Daarnaast zag Willem Maris het belang in van een goed groenbeleid. ‘Golf’, zo hield hij de clubs altijd voor, ‘is de boswachter van het groen. Het is goed dat clubs laten zien dat ze verstandig met het milieu en de natuur omgaan. Het is óók nodig om ervoor te zorgen dat er meer banen worden aangelegd.’

Duidelijk was Maris in de manier waarop hij het beleid van de NGF stroomlijnde. Tijdens de Algemene Ledenvergaderingen waren zijn presentaties over de plannen de van de Federatie bijzonder helder. Hij koppelde in die bijeenkomsten zijn zakelijke instelling aan betrokkenheid.

Van de voormalige President kan zeker gezegd worden dat hij een goede en open samenwerking tussen de bestuursorganisatie en de werkorganisatie zeer hoog in het vaandel had staan.

Willem Maris keek in 2008 in een interview met GOLFjournaal met plezier terug op zijn periode als President: ‘Het was mooi om bij te dragen aan het beleid van de NGF. Belangrijk was dat we met elkaar een goed meerjarenplan hebben kunnen samenstellen. De lijnen voor de toekomst zijn duidelijk uitgezet.’