Standplaats Royal Lytham & St. Annes VIII

Uit schaamte doen we dat liever niet, maar afspraak is afspraak, dus bij deze.

Laten we beginnen met het goede nieuws: we hebben met precies één weddenschap geld verdiend. Of is dat eigenlijk misschien wel het slechte nieuws, want uit de andere 11 werd dus geen enkele pond op onze rekening bijgeschreven.

Zoals eerder geschreven speelde Martijn 'op safe' met weddenschappen die iets minder opleverden, maar wel een grotere winstkans hadden. Uiteindelijk bleken zeer gedegen kanshebbers op de titel als Lee Westwood, Phil Mickelson en Justin Rose niet in staat om aan de verwachtingen te voldoen en ook outsider Francesco Molinari kon niet verrassen.

Joost Luiten was de chauvinistische gok die Martijn nam, maar helaas kon hij - ondanks een gehaald weekend - ook geen geld in het laatje brengen.

Waar het geld dan wel vandaan kwam? Van zuiderbuur Nicolas Colsaerts. Martijn had vooraf vertrouwen in de Belg en gaf hem een goede kans om de top-10 te halen. Na dag een kon hij zijn geluk dan ook niet op toen Colsaerts een 65 binnen bracht. Een dag later was hij na de 77 echter weer net zo in mineur.

Door de enorme opmars dankzij de fraaie laatste ronde (65, -5) was er dan in extremis toch nog succes. De ingezette vijf pond werd verzevenvoudigd en dus verdiende Martijn daar 35 pond mee en kwam hij uit op een positief resultaat van 10 pond. Dat was een heel stuk beter dan Ruben het er vanaf bracht.

Die had namelijk meer risico genomen en ging voor het grote geld. Spelers met vooral grote winstmarges haalden zijn team, maar brachten het er in de meeste instanties beroerd vanaf.

Zo was er Michael Hoey, een Noord-Ier die goed in de wind is. Helaas was er de eerste dagen geen zuchtje wind en stond de beste man stijf onderaan in het klassement.

Ook Rafael Cabrera Bello en John Daly leverden niet het gewenst succes op. Beide mannen haalden nog wel het weekend, maar daar bleef het ook bij. Hun winstmarges waren dus niet voor niets zo groot.

Spelers die nog enigszins naar behoren presteerden waren Paul Lawrie en Dustin Johnson. Lawrie stond er na de eerste zelfs uitstekend voor op een tweede plaats, maar begon vanaf dat moment in te leveren. Vooral door de 76 op dag 3 kwam hij niet verder dan een 34e plaats.

Dustin Johnson had het team gehaald omdat Ruben vond dat hij hem nog iets verschuldigd was nadat hij vorig jaar geld leek te gaan opleveren, maar het toen in de laatste holes verprutste. Helaas liep het dit jaar niet heel veel anders af.

Met nog een paar holes te spelen in de laatste ronde had Johnson nog goede kansen om de top-6 te halen, maar met een late bogey op hole 17 verloochende hij echter weer het in hem gestelde vertrouwen. Daar wed Ruben voortaan dus niet meer op.

Iemand waar Ruben in de toekomst ook niet op zal gaan wedden is nummer twee van het kampioenschap, Adam Scott. De Australiër leek met nog 3 holes te spelen op weg naar een overwinning met 3 slagen, precies de marge waar geld op was ingezet. Inmiddels weten we allemaal hoe dat afliep.

De balans bij Ruben? £-25. Geleend van Martijn, dus die heeft nog wat te goed...

Wat hebben we nu geleerd? Gokken is hartstikke leuk en het levert veel extra plezier op, maar veel geld zul je er waarschijnlijk niet mee verdienen. Maak met wedden dan ook nooit een weloverwogen beslissing, maar laat je schoonmoeder, je hond of zelfs je ongeboren kind de beslissing maken op wie je gaat wedden. Dat levert je waarschijnlijk een hoop meer geld en net zo veel lol op.