Saxton: 'Bizar. Een ander woord heb ik even niet.'

‘Bizar toch dit?’, zei Reinier Saxton nog lang nadat hij met -8 van de baan was gestapt. ‘Een jaar geleden had ik eigenlijk helemaal niets en nu heb ik een kaart voor de Europese Tour op zak. Dat had je aan het begin van het jaar toch ook niet kunnen denken?’

‘De ideale lijn die ik voor ogen had was EPD, Challenge Tour, Europese Tour. Zelfs als je aan Qualifying School begint denk je er eigenlijk niet eens aan dat je je kaart gaat halen. Daar is die weg gewoon te lang voor. Dat je dan nu gewoon de Europese Tour gaat spelen is echt niet te beschrijven. Eerlijk gezegd dringt het ook nog niet echt tot me door.’

Saxton dankte zijn kwalificatie vooral aan de derde en vijfde ronde, want ook op de laatste dag liep het wat stroef.

‘De vermoeidheid sloeg toch weer toe op een gegeven moment. Zes rondes is ook gewoon lang. Het goede gevoel van gisteren was er de eerste negen holes nog wel, maar daarna werd het werken. De putter werkte niet. Ik maakte het mezelf een beetje moeilijk en daardoor werd het aan het eind toch nog spannend. Ik zag wel dat er op een gegeven  moment -7 op de borden stond, maar je weet nooit of dat net 7 is of ruim. Ik eindig gewoon slecht, maar je hoort me nu echt niet klagen hoor…’

Het nieuwe jaar ziet er door de kaart voor het hoogste niveau ineens heel anders uit, realiseerde de Santpoorter zich meteen.

‘In plaats van dat je nog even hebt voor de volgende wedstrijd, kan je over twee weken in Zuid-Afrika alweer aan de slag. Dat is snel en je vraagt je bijna af of je dan wel moet spelen als je het gevoel hebt dat je misschien ook even je hoofd leeg moet maken. Maar als je het me nu vraagt ga ik echt wel die kant op hoor. De kaart die we hebben is prachtig maar natuurlijk ook niet echt goed. Van de dertig die hier vorig jaar hun kaart hebben gehaald zijn er maar vijf geweest die hun kaart hebben verlengd. Het zal een moeilijk jaar worden, maar wel een jaar waar ik echt zin in heb… De Europese Tour… Bizar.’